EU en de Euro crisis

De vier leiders van de grootste EU landen zijn vorige week bij elkaar geweest in Rome. Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje spraken over een groeipakket van € 130 miljard om de Euro munt te verdedigen, maar bleven verdeeld over de aanpak van de kredietcrisis omdat Duitsland – de enige met kredietwaardigheid – zich verzette tegen de voorstellen over een gemeenschappelijke bailoutfonds om de financiële markten te stabiliseren. Deze bijeenkomst was bedoeld om nu juist de eenheid te tonen. Maar onenigheid blijft over de noodzaak van korte termijn interventie, en een grotere politieke unie. Dit soort resultaten is oude koek, soortgelijke holle verklaringen werden vele malen in het verleden ook afgegeven. Niemand werd wijzer, alleen dat weer eens kostbare tijd, energie en geld werd verspild. Helaas de EU schuldencrisis blijft en zal nog lang blijven, hoe meer dingen veranderen, hoe meer ze hetzelfde blijven.

De privé-economie krimpt, terwijl de omvang van de overheidsschuld explodeert. De FED en de ECB kunnen niet eeuwig geld blijven drukken en de rente tarieven rond de nullijn houden. De lage rentevoet is een uitnodiging voor meer financiële bubbels. Om samen te vatten; tijdens de laatste 25 jaar werden tientallen financiële zeepbellen gevoed door te hoge overheidsuitgaven en het gemakkelijke geld. Regeringen misbruikten hun macht om geld te drukken in de hoop de financiële verwoesting af ​​te wenden, en verkondigden regelmatig dat de economie het beter deed. Denk aan de 2000-2001-technologie crash. De markten gingen onderuit. Beleggers werden verpletterd. De economie wankelde op de rand van totale ineenstorting. En weer redde de centrale banken de dag met een lage rente, pompten geld in de economie om deze aan te wakkeren dat de nooit eerder geziene niet-duurzame vastgoed boom tot gevolg had. Toen deze zeepbel barstte, brak de huidige kredietcrisis uit in 2008-2009.

Onze leiders hebben de nare gewoonte, te denken dat ze "iets" moeten doen. De Easy Money cash, maakte ze populair, het geven van iets voor niets om hun positie te verbeteren streelt hun ijdelheid. Het gaf een push, die hen aanmoedigde meer te doen van hetzelfde om de consumptieve vraag te verhogen, het volk dingen te laten kopen die ze niet nodig hadden. Statistieken worden gemasseerd, om de indruk van een verbetering en een stabiele economie weer te geven. Al snel echter, komt de markt weer tot stilstand. De stimulans werkt niet.

Dan keren de leiders terug naar de bron van kunstmatige extase. Ze injecteren opnieuw een dosis geld, in de hoop voor meer verbetering. Het ziet even weer goed uit, maar eigenlijk is het niet zo goed als de keer ervoor. Er ontbreekt iets aan. Dus ze verhogen de hoeveelheid en proberen het opnieuw. Maar het resultaat is nog minder. Hoe dan ook het ultieme effect is duidelijk, behalve voor de leiders zelf.

Uiteindelijk zal de economie stranden. Maar hoe groter de fiks, hoe krachtig de mix, ze zullen nooit in staat zijn het nodige herstel te verkrijgen. Het essentiële probleem wortelt in te veel schulden zonder financiering.

Europese ambtenaren hebben toegegeven, dat zij de invoering van een reeks van strenge kapitaalcontroles hebben besproken, voor het hele EU continent, met inbegrip van de beperking van geldopnames bij de bank en het sluiten van de grenzen binnen de EU, ook van de landen aangesloten bij het Schengen akkoord.

Sommige van deze maatregelen zijn reeds uitgevoerd; op voordracht en goedkeuring van de Italiaanse banktoezichthouder, werden de klantenrekeningen bij de Italiaanse bank BNI op 31 mei bevroren. Geen ATM opnames, geen overschrijvingen, niets. Rekeninghouders werden van de ene op de andere dag daarvan uitgesloten zonder enige officiële verklaring.

In Griekenland, trekt de overheid fondsen van de bankrekeningen van burgers; onder het argument en interpretatie van de overheid dat de rekeninghouder verdacht wordt van belastingfraude, deze fondsen worden zonder enige vorm van ingebrekestelling in beslag genomen. Het is volgens de Griekse krant Kathimerini geen wonder, dat inmiddels meer dan €125 miljoen per dag het Griekse banksysteem ontvlucht. Europese politieke leiders willen op de slechtst mogelijke manier kapitaalstromen afsnijden. Kapitaalcontroles zijn beleidsmaatregelen die het vrije verkeer van geld in, uit, of door, binnen de landsgrenzen wil beperken. Ze kunnen op verschillende manieren worden toegepast, zoals:

1. Het vaststellen van een maximum bedrag dat per tijdseenheid van de bank kan worden opgenomen, of de opnames helemaal verbieden.
2. De burgers en/of banken dwingen om overheidsschuldpapier te kopen.
3. Beknotten of het opschorten van internationale overschrijvingen.
4. Beknotten of het opschorten van valutatransacties.
5. Het criminaliseren van de aankoop en het bezit van edele metalen.
6. Vaststelling van een officiële wisselkoers en het criminaliseren van markt gebaseerde   transacties.

Invoering van kapitaalcontroles is een van de ergste vormen van diefstal die de overheid kan opleggen. Door in beslagname van de zuur verdiende spaargelden en toekomstige inkomsten van de burgers binnen de landsgrenzen te houden. Deze pool van in beslag genomen kapitaal stelt de regering in staat om de rijkdom van het volk in eigen kas te steken, door overmatige belasting of uithollende inflatie. Uiteindelijk zullen alle regeringen binnen de EU elkaar volgen en hetzelfde doen.

Als de Europese financiële leiders openlijk toegeven dat ze deze plannen in voorbereiding hebben om over het hele continent kapitaalcontroles in te stellen, rijst de vraag – welk waarschuwingssignaal heeft men nog nodig?

De domino's zijn al aan het vallen. IJsland, Ierland, Griekenland, Spanje, Portugal, Italië, Cyprus. Binnenkort zelfs Frankrijk en de rest van Europa. En dan zal het ook overslaan naar de Verenigde Staten.

De Spaanse regering maakte de resultaten bekend van twee onafhankelijk uitgevoerde stresstests in haar bancaire sector. De studies concludeerde dat Spaanse banken tussen de €16 miljard en €62 miljard aan nieuw kapitaal nodig zullen hebben. Spanje vraagt nu ​​om een ​​100-miljard euro kredietlijn. Het werkelijke kapitaal dat uiteindelijk nodig is om de Spaanse banken te redden zal ten minste drie keer hoger blijken te zijn. En wat te denken van Italië, Portugal, of enige andere verontruste Europese natie? Ze hebben zich allemaal reeds aangemeld om voor hun respectievelijke bailout in aanmerking te komen. Cyprus is nu aan de beurt, nadat het werd gedegradeerd tot junkstatus.

Goud en zilver zullen beiden stijgen op dit nieuws. Een kingsize Europees reddingsplan zal vele ronden van geld printen door de ECB en de FED vergen, en dat zal de waarde van de edelmetalen omhoog jagen.

Je bent moe geworden van het leven in het Westen met al die aankomende beperkingen? Denk erover na te verhuizen naar Georgië, waarschijnlijk het enig gezonde economisch klimaat in Europa, zonder beperkingen. Lees erover in: Surprise! Een economie met een puls!

Brn: http://www.sovereignman.com/expat/surprise-an-economy-with-a-pulse/

Stem of voeg toe aan: