Columns & Artikelen

Gevraagd aan Robert Broncel

by Wilge on 10 februari 2017

De columns van Robert Broncel worden veel gelezen. Niet voor niets heeft hij in de loop van de jaren een groep trouwe lezers aan zich weten te binden. Daarom hebben we in de ‘Serie gevraagd aan‘ een serie vragen op hem afgevuurd.

Robert, je schrijft al vrij lang columns, hoe is dat zo gekomen en wat zijn je drijfveren om te blijven schrijven.

Mijn grootste drijfveer kwam uiteindelijk voort uit mijn ervaring op 15 augustus 1971 toen ik al dan bij toeval in New York toefde, op de dag dat toenmalig president Nixon de Bretton Woods Agreement openbrak door de dollar van het goud los te koppelen en daarmee een einde maakte aan de inwisseling van dollars tegen goud – in die tijd was alleen nog inwisseling van dollars mogelijk door buitenlandse centrale banken. Deze zwommen in dollars als gevolg van de geld verslindende Vietnam oorlogsinspanningen. Toen nog was ik met te weinig kennis van zaken uitgerust. Na een dag vol afspraken belandde ik ’s avonds in de bar van mijn hotel voor een ‘night cap’. Aan de bar ging het gesprek over de depegging en na dit gesprek aangehoord te hebben, riep ik in mijn “naïvité” dat het misschien toen wel verstandig zou zijn om goud te kopen nadat het sinds 1944 voor een vaste prijs van $ 35 per troy ounce vastgeklonken had gezeten. M.a.w. de inflatie in die tijd had nog geen vat op het goud gehad.

Eén van mijn bargenoten riep toen dat ik ‘out of my bloody fockin’ mind’ moest zijn. Op mijn vraag wie hij dan wel was liet hij mij z’n kaartje aanreiken met naam en titel: senior vice-president Citibank, nu Citigroup geheten. Toe dacht ik nog “hij zal het dan wel weten!”. Naarmate de goudprijs daarop steeds verder begon te stijgen, begon mijn vertrouwen af te nemen, eerst in deze figuur, toen in Citibank en vervolgens in de gehele bankensector. Uiteindelijk heb ik er nog rijkelijk mijn voordeel mee kunnen doen.

Gezien de vergaande gevolgen op het mondiale monetaire systeem ben ik pas vanaf begin deze eeuw (na de geboorte van mijn kleinkinderen) mijn columns gaan schrijven die ik in de eerste plaats opdraag aan mijn “Amerikaanse” nageslacht, zodat zij straks verdomd goed weten op welke manier onze koopkracht naar de knoppen wordt geholpen.

Veelal schrijf je over economisch en geopolitieke onderwerpen. Daarbij is de VS vaak een onderwerp van je essays. Heb je een bepaalde band met de VS. Hoe zie je momenteel hun leidende/lijdende rol als economische grootmacht met de dollar als reserve munt?

Zoals ik al aangaf, woont mijn nageslacht in de V.S. terwijl mijn zoon (die het overigens meer dan met mij eens is) bij Bank of America/Merrill Lynch werkzaam is. Wat het laatste deel van deze vraag betreft kan ik het best verwijzen naar mijn jongste column ‘Da Donald’. Daarin zijn nagenoeg alle modaliteiten aan de orde gekomen.

Monetair is er veel aan de hand. Denk je dat het tot een harde reset komt, mogelijk zelfs een revolutie, of denk je dat het proces meer met horten en stoten tot een nieuw monetair stelsel komt.

Een omslag met een ‘reset’ tot gevolg is onontkoombaar. Alleen op welke wijze deze zich zal voltrekken is vooralsnog onzeker. We moeten beseffen dat deze omslag een wereldwijde impact zal hebben met mogelijk dramatische gevolgen, het minst voor naties met een (flinke) buffervoorraad van het edelmetaal zoals de meeste Aziatische landen met China en India voorop. Volstrekt onbekend is hoeveel goud de V.S. nog in hun “onderaardse gewelven” heeft liggen, daar er sinds midden jaren ’50 in de vorige eeuw nooit meer een formele ‘audit’ heeft plaats gevonden en er veel mee is gemanipuleerd. Als het tot een ‘reset’ komt, zal goud sterk worden opgewaardeerd om middels de dan zo gewenste inflatie de schuldomvang te laten verdampen. Pas dan word je als onderdaan (keihard) geconfronteerd met het koopkrachtverlies. Volgens een eerder gemaakte rekensom kwam ik op een goudprijs fixing tussen $13.000 en $15.000 per ounce. Dat houdt in dat het inflatieniveau met een gemiddelde factor 12 zou stijgen, daarmee alles 12 maal zo duur makend zonder dat je inkomen met deze factor stijgt.

Goud is een populair onderwerp in je artikelen. Is de huidige opmars van goud alleen te wijten aan Trump?

Dat kan heel goed zijn maar ongeacht welke tussentijdse stijging ook plaats vindt, zullen de in stelling staande algoritmes deze stijgingen op goed moment telkens weer te niet doen teneinde de ‘sub rosa’ functie van het goud als monetaire barometer weer onder de mat te vegen (sinds sept. 2011), zodat technische analyse of welke analyse ook op een dood spoor belandt, ergo je zelfs op het verkeerde been zet.

Blijft goud een Safehaven, of moet ik meer naar Bitcoin kijken?

Goud geldt als de enige en oudste reële internationale reservevaluta. Bitcoin is niet meer dan een virtueel “ruilmiddel” gevoelig voor ‘cyber attacks’ en ‘power blackouts’.

Een cashloze maatschappij: hoe kijk jij daar tegenaan?

Tja, deze ontwikkeling lijkt onontkoombaar daar we hiermee voor n’import welke “bovendaan” ook financieel volstrekt transparant zullen worden. Achter de ‘cashless society’ schuilt veel meer dan gemak en bestrijding van de misdaad. Bij ‘cashless’ wordt elke banktransactie bij uitstek transparant en is elke onderdaan even traceerbaar als hij al is met een smart phone op zak, dus een ‘double check’ op al je activiteiten (George Orwell – ‘Big Brother’, 1984) ongeacht waar je je straks ook bevindt. Kortom, de onderdaan wordt hiermee een complete speelbal van “de bovendaan”, een bijzonder vervelend perspectief niet wetend welke “bovendaan” straks boven ons hoofd hangt. Je dient dus met alle opties en scenario’s rekening te houden! Vooral interessant in een tijd waarin de staat als de keizer zonder kleren geldt. Helaas, de staat zijn wij als onderdaan die de keizer dan opnieuw zullen moeten kleden! Je ligt hiermee geheel met je billen bloot. Vandaar dat je vóór die tijd je bezit zo veilig en onzichtbaar mogelijk dient te hebben afgeschermd. Nu kan dat nog.

Je hebt een flink aantal jaren geleden een portefeuille ontwikkeld waar van je denkt dat het goed is als mensen die als basis zouden kunnen gebruiken. Is dat een juist idee van mij. Is deze dan ook voor iedereen geschikt? Je noemt deze portefeuille “Strategische Modelportefeuille”, wat is er nu precies zo strategisch aan?

De Portefeuille is ontwikkeld na de val van Lehman in 2008. Er ontstond toen een uiterst kritische periode waarin het monetaire systeem als gevolg van veel te hoog opgelopen schulden en mismanagement van de grote zakenbanken zou kunnen of eigenlijk had moeten omvallen. Dat is uiteindelijk niet gebeurd door jarenlang de digitale geldkraan open te zetten. Daarmee is de monetaire situatie niet verbeterd, maar als gevolg van de verdere schuldgroei (wereldwijd) juist substantieel verslechterd. Dat de omslag nog niet heeft plaats gevonden is omdat zich nog geen nieuwe  ‘trigger’ à la Lehman heeft voorgedaan maar ook omdat de perceptie bij het grote publiek ontbreekt om te begrijpen wat er exact aan de hand is.

Deze perceptie heeft wel onzekerheid met zich meegebracht, maar zo lang de economie nog gaande kan worden gehouden zal er m.i. nog geen onrust ontstaan. De mainstream media lijken zich in dat opzicht min of meer als ‘government embedded’ op te stellen, zodat het vooralsnog een kwestie blijft van ‘kicking the can down the road’. Dat een omslag onontkoombaar is, ligt opgesloten in de verdere schuldgroei die niet meer is te stoppen. Een nieuwe ‘trigger’ zou zich kunnen aandienen op het moment dat de rentestijging niet meer beheersbaar wordt.  Uiteindelijk is er maar één uitweg: hyperinflatie om de schuld te laten verdampen. Dat kan alleen door invoer van een nieuwe “gouden standaard” als zichtbare koopkrachtpariteit, zoals president Roosevelt zulks in 1933 deed. Dat veroorzaakte een enorme armoede omdat het prijsniveau opeens met 75% steeg na opwaardering van het goud van $20 per ounce naar $35 per ounce. Vandaar de Strategische ModelPortefeuille die anticipeert op een ongekend koopkrachtverlies na de implosie van het huidige monetaire systeem, terwijl je tegelijkertijd wel moet kunnen blijven leven, eten en wonen. De SPM kan worden gezien als de polis tegen dat toekomstige koopkrachtverlies zonder dat je daarvoor een groot vermogen hoeft aan te spreken en te reserveren.

Zijn er trends waar te nemen waarop je je portefeuille baseert of baseer je die alleen op een mogelijk reset?

De enig waarneembare trend is de toenemende monetaire en ook politieke onzekerheid in een wereld waarin de relaties tussen publiek en politiek alsmede tussen de basisfactoren kapitaal en arbeid steeds meer aan het vertroebelen zijn! Naast de toenemende monetaire en geopolitieke onzekerheden blijven de trends als genoemd op de website nagenoeg ongewijzigd:

● de verschuiving van “papier” naar ‘hard assets’
● de verschuiving van het economisch zwaartepunt naar Azië
● de schaarste aan natuurlijke hulpbronnen
● de bevolkingsexplosie in Azië en Afrika
● de rappe groei van de nieuwe middenklasse in Azië
● de “opgroening” van de (energie)productie

Dank Robert voor je antwoorden. Voor informatie over de Strategische Modelportefeuille verwijs ik graag naar zijn emailadres info@robertbroncel.com waarbij onder vermelding van SPM_EM_interview meer informatie of ingeschreven kan worden. Die code dient ervoor dat Robert ook weet dat je dit interview hebt gelezen!

Website: www.robertbroncel.com

Disclaimer bij columns artikelen, vraaggesprekken en advertorials op Edelmetaal-Info.nl: auteur(s) schrijft op eigen verantwoordelijkheid. De mening van de auteur(s) hoeft niet over een te komen met de mening van andere auteurs of de redactie van Edelmetaal-Info. De auteur kan posities of belangen hebben in genoemde zaken.

De informatie op deze website is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen, maar als startpunt voor je eigen onderzoek.

Zie verder de algemene disclaimer van Edelmetaal-Info

 

WilgeGevraagd aan Robert Broncel