Columns & Artikelen

Monetaire dictatuur

by Brecht Arnaert on 14 januari 2019

In januari 1999 werd de derde fase van de Economische en Monetaire Unie officieel gestart, wat maakt dat de euro vandaag twintig jaar oud is. Het monetair beleid van de 11 oorspronkelijke lidstaten werd vanaf dan door de ECB bepaald. Drie jaar later, in januari 2002, werden dan cash euro’s ingevoerd, waarmee dit nieuw monetair project ook meteen tastbaar werd voor de bevolking.

Mijn oordeel over de euro is ronduit negatief, en dit om meerdere redenen. Zo is het een feit – géén mening – dat sinds de euro alles duurder is geworden. Van de omzetting van de nationale munt – BEF in België en NLG in Nederland – werd handig gebruik gemaakt om in één keer ook een devaluatie door te voeren, wat maakt dat de koopkracht per euro institutioneel werd afgezwakt. Handig voor overheden die zwaar in de schulden zaten, want zo leenden ze goedkoper.

Ten tweede is de euro een klassiek geval van de tragedie van de meent. Wanneer op een gemeenschappelijk stuk weide – de meent of dries – alle koeien van het dorp mogen grazen, maar tegelijk niemand verantwoordelijk is voor het beheer van dat stuk grond, dan kun je er van op aan dat het binnen de kortste keren zal worden kaalgegeten. Vandaar dat we dat beheer overlaten aan de ge-meen-te en wel door vertegenwoordigers te kiezen die het algemeen belang behartigen.

Dat is dus niet het geval bij de ECB. Ja, er is wel een raad van gouverneurs die bestaat uit de 19 gouverneurs van de centrale banken die bij de euro aangesloten zijn, maar van veel democratische controle kun je daar niet meer spreken. Dat is “high politics”, en het feit alleen al dat de conservatieve Wim Duisenberg na nog niet eens de helft van zijn termijn opgevolgd werd door de Fransman Trichet, spreekt boekdelen: de euro is een politiek project in handen van Frankrijk.

 

De euro, namelijk, was de prijs die Duitsland aan Frankrijk moest betalen voor zijn eenmaking. In Maastricht gooide landsverrader Kohl de Duitse monetaire soevereiniteit te grabbel en sindsdien zwaaien de Franse énarques de monetaire plak. Draghi, bijvoorbeeld, die is wel Italiaan, maar in wezen telt dat niet voor de euro-elite. Zij zien zichzelf als illuminati, verlichte geesten die in hun deel van de wereld een steentje bijdragen aan het uiteindelijke doel van een wereldmunt.

Wij leven met andere woorden niét in een democratisch systeem, maar worden geregeerd vanuit de schaduw door centrale bankiers. Van het crisisgevoel rond Griekenland bijvoorbeeld, werd handig gebruik gemaakt om de Europese Unie nog verder te centraliseren, zo ver zelfs dat iets wat in 1991 nooit zou aanvaard worden – een “permanent noodfonds” (EFSF) dat nu het ESM is geworden – nu een onherroepelijke institutie lijkt.

En zo gaat men verder en verder en verder. Via een migratiebeleid op maat van de bankiers – de nationale identiteiten moeten verdwijnen en een nieuw volk moet worden gecreëerd – zullen we binnen dit en afzienbare tijd allemaal brave “Europeanen” worden: belastingen betalen en zwijgen. Gelukkig zijn er in mei weer verkiezingen. Dan kunt u stemmen voor het Europese Parlement. Dat dat parlement niet eens de Europese Commissie kan ontslaan, moet u er dan wel even bijnemen.

Is uw interesse gewekt? Sluit u dan hier aan bij MACRO Trends.

 

Schrijf u onderstaand in en krijg dit dossier
GRATIS toegestuurd:

 

Met vriendelijke groet,

Brecht Arnaert
MACRO Trends  

Belgische Nationale Bank

PS. Dit dossier over de Belgische Nationale Bank is samengesteld op basis van een reeks bijdragen die over dit onderwerp verscheen in het beleggingsblad MACRO Trends  , een club van beleggers met als focus het behoud van kapitaal vis-a-vis de steeds groter wordende systemische gevaren. Gedurende de maanden juli en augustus 2018 deelde activist Erik Geenen vier edities lang zijn kennis over de geschiedenis van de bank, de vele malversaties die er sinds het nationaliseren ervan gebeurd zijn, en vooral: zijn visie op hoe de private aandeelhouders hun geschonden rechten terug kunnen herstellen.

Erik Geenen, zelf aandeelhouder bij de BNB, zet zich al jaren in voor een betere behandeling van de private aandeelhouders. Begin 2018 werd ik als redacteur attent gemaakt op deze strijd, en aangezien MACRO Trends  een blad is dat zich precies bezig houdt met het beschermen van kapitaal in een wereld vol monetair geweld, leek een samenwerking mij nuttig en wenselijk. De bedoeling van dit dossier is om mensen bewust te maken van de problematiek, en via aandacht in de media druk te zetten op het bestuur van de bank om de rechten van de private aandeelhouders te respecteren.

Naar mijn bescheiden mening zijn in dit dossier genoeg feiten op een rij gezet die de grotere media ertoe aan kunnen zetten een nieuw licht te werpen op dit dossier: de concrete malversaties die niet ongestraft kunnen blijven, maar ook op de maatschappelijke relevantie van het idee dat we in ons eisenpakket naar voren brengen: indien de Centrale Bank wérkelijk een instituut van publiek belang is, waarom spreken we dan niet af dat elke burger vanaf de leeftijd van 18 sowieso één aandeel BNB krijgt?

Is dat zo’n gek idee? De geschiedenis leert ons dat het vermogen van politici om op lange termijn te denken zo laag is dat ze het algemeen belang op die lange termijn maar zelden dienen. Het geld moet NU gevonden worden, en lukt dat niet, dan geven we nieuwe schuld uit. We zijn toch zeker dat de CB die zal opkopen. Wat echter, indien elke burger, levenslang, een stem in het kapittel heeft? Zou de rijkdom van het land dan nog zo snel verkwanseld worden? Wat het antwoord op die vraag ook is: gaan we er samen op in, dan hebben we voor het eerst sinds lang weer een écht debat…..

Veel leesplezier toegewenst!

PSS. Om het nieuwe jaar geïnformeerd in te zetten, organiseer ik voor de eerste keer een heuse “MACRO Trends Nieuwjaarsreceptie“. Interesse? Klik dan hier voor meer informatie.

 

Disclaimer bij columns artikelen, vraaggesprekken en advertorials op Edelmetaal-Info.nl: auteur(s) schrijft op eigen verantwoordelijkheid. De mening van de auteur(s) hoeft niet over een te komen met de mening van andere auteurs of de redactie van Edelmetaal-Info. De auteur kan posities of belangen hebben in genoemde zaken.De informatie op deze website is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen, maar als startpunt voor je eigen onderzoek.

Zie verder de algemene disclaimer van Edelmetaal-Info

 

Brecht ArnaertMonetaire dictatuur