Columns & Artikelen

We staan voor de keuze

by Maarten Verheyen on 2 juni 2020

Overheden hebben zich na de bankencrisis diep in de schulden gestoken.

Eerst om de megalomane banken overeind te houden en nadien om de economische motor weer op gang te trekken.

Deze overheidsinterventies brachten ons enkele jaren later de eurocrisis en als Draghi toen niet had aangegeven om alles te doen wat nodig is, dan was er vandaag al geen eenheidsmunt meer.

De eurocrisis was een belangrijk signaal. De financiële markten gaven toen heel helder aan dat de schulden te groot waren geworden.

Maar zoals steeds worden dit soort signalen compleet genegeerd.

The show must go on.

De Corona Crisis maakte echter duidelijk dat er grenzen zijn aan de overheidsschulden.

Diverse landen hebben hun limiet nu bereikt en verdere schuldopbouw is geen optie meer.

Dit is de reden waarom de Britse centrale bank overging tot directe monetaire financiering. De Bank of England print geld en geeft het gewoon aan de overheid. Hier komen geen schulden meer aan te pas.

En ook Italië is tegen de schulden muur geknald. Het land had eind 2019 een schuldratio van 135% en Corona heeft er lelijk huisgehouden.

De Italianen smeken om hulp vanuit de EU, maar het moet dan wel om schenkingen gaan in plaats van leningen. Ze zitten namelijk al te diep in de schulden waardoor het onmogelijk zal blijken om nieuwe leningen af te lossen.

Ondertussen hebben meer dan 90 landen steun gevraagd aan het IMF en klinkt de roep om over te gaan tot een brede schuldsanering steeds luider.

Voor wie het ondertussen nog niet begrepen heeft: de crisis oplossen met extra schulden is deze keer geen optie meer.

De wereld staat voor de keuze.

Of we kiezen voor massale besparingen en schuldsaneringen of centrale banken nemen de rol van financier over.

In beide gevallen zijn obligaties geen valabele vluchthaven meer. De obligatiehouder moet ofwel een deel van de vordering afschrijven of een deel van de koopkracht inleveren.

Eens spaarders en beleggers de consequenties goed begrijpen, blijft er maar één vluchthaven meer over en dat is goud.

Enkel goud kan het spaartegoed van de wereld veiligstellen, een rol die het edelmetaal op het lijf geschreven staat.

PS. Zilver is meer dan 70% gestegen sinds de lows van maart en presteert nu beter dan goud. Precies wat we willen zien tijdens een bull-market!

Ondanks de stijging blijft zilver flink ondergewaardeerd ten opzichte van goud, maar tegen dit tempo neemt de discount in sneltempo af.

 

Ongelijkheid begint hier

Als je een spelletje monopolie speelt en het beginkapitaal van iedere deelnemer verdubbelt, zal je al snel merken dat de prijzen van grond ook snel zullen verdubbelen.

Dat is dus wat er gebeurt als je de geldhoeveelheid uitbreidt.

Maar in werkelijkheid is er nog een kleine nuance in het verhaal die ervoor zorgt dat sommige partijen een oneerlijke voorsprong krijgen en anderen in feite geen kans meer hebben.

Als de geldhoeveelheid toeneemt, profiteert namelijk niet iedereen op hetzelfde moment van het extra geld dat in omloop komt.

Banken die rechtstreeks kunnen lenen van de centrale banken, krijgen bijvoorbeeld als eerste toegang tot het nieuwe geld. Niet veel later volgen de grote bedrijven enz.

De werknemer staat helemaal achteraan de rij. Tegen de tijd dat zijn loon verhoogd wordt, heeft hij al een hele cyclus aan prijsstijgingen voor de kiezen gekregen.

Ik hoorde het laatst nog iemand zeggen: “mijn loon gaat volgende 100 euro per maand omhoog maar al mijn andere kosten zijn gestegen waardoor ik netto geen stap vooruit ben”.

Ik vergelijk het weer met dat spel monopolie en in plaats van dat iedereen op hetzelfde moment het dubbele beginkapitaal ontvangt, geef ik Frank dat kapitaal vanaf de start van het spel en de rest pas na een uur.

Frank kan dus in het begin de zotste prijzen bieden voor gronden, alles kopen wat hij tegenkomt en de boel dichtgooien met huizen en hotels.

Wie denk je dat dit spel gaat winnen?

Dat is dus exact hetzelfde in de echte economie. Eens je de geldhoeveelheid verruimt, geeft je de partijen die als eerste toegang hebben tot dat nieuwe geld een gigantisch voordeel.

Voordelen voor de ene … en serieuze nadelen voor de andere.

Het verbaast me altijd dat er bij discussies over ongelijkheid en privileges nooit naar de centrale banken wordt gewezen want daar begint het namelijk allemaal.

De ongelijkheid ging parabolisch op het moment dat Nixon de goudstandaard los liet en centrale banken de handen vrij kregen om naar hartenlust geld te creëren.

Maarten Verheyen, Beurs.com

Disclaimer bij columns artikelen, vraaggesprekken en advertorials op Edelmetaal-Info.nl: auteur(s) schrijft op eigen verantwoordelijkheid. De mening van de auteur(s) hoeft niet over een te komen met de mening van andere auteurs of de redactie van Edelmetaal-Info. De auteur kan posities of belangen hebben in genoemde zaken.

De informatie op deze website is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen, maar als startpunt voor je eigen onderzoek.

Zie verder de algemene disclaimer van Edelmetaal-Info

Edelmetaal kopen? Zie deze ‘etalage

GoldRush
Linders

Maarten VerheyenWe staan voor de keuze