Brecht Arnaert

De explosie van de dollar

by Brecht Arnaert on 2 december 2017

Obligaties met een langere looptijd vertonen normaal gezien een hogere rente dan die met een kortere looptijd. Dat is logisch, omdat die met een langere looptijd in meer blootgesteld zijn aan het allerbelangrijkste risico voor obligaties: de mogelijkheid dat de rente met een ruk de lucht in schiet. Een obligatie, gekocht aan 2% wordt bij een marktrente van 3% een stuk minder waard. Dat wordt dus gecompenseerd door een iets hogere rente.

Langere looptijden hebben dus normaal hogere rentevoeten, en kortere, die hebben lagere. Neem je ze allemaal samen in één grafiek, dan bekom je een zogenaamde “yield curve”, waarbij, hoe groter de looptijd zich van de oorsprong van de grafiek bevindt, de curve meer en meer oploopt. Die rendementscurve – laten we Nederlands gebruiken – is voor obligatiehandelaars dé tool bij uitstek om hun risico in te schatten.

Lees hier verder
Brecht ArnaertDe explosie van de dollar

Deux Ex Machina

by Brecht Arnaert on 18 september 2017

Volgende week woensdag, 20 september 2017, houdt Paus Fransiscus een audiëntie van op het Sint-Pietersplein te Rome. Op zich is dat helemaal niet zo speciaal, want die publieke audiënties houdt hij wel vaker. Maar die datum valt precies drie dagen voor de magische datum van 23 september 2017, die letterlijk in de sterren geschreven staat.

In Apocalyps 12 en 13, namelijk, vinden we een beschrijving van de hemel zoals die maar één keer in 7000 jaar voorkomt. Dat kan natuurlijk stom toeval zijn, maar ik denk het niet. Samen met de Russische wiskundige Dr. Anatoli Fomenko is het mijn overtuiging, dat Apocalyps niet geschreven is door Johannes van Patmos in het jaar 96, zoals de populaire mythe ons wil laten geloven, maar zéker na 1485, wellicht door de jezuïeten, die je nog het best van al kan uitleggen als de geheime dienst van Venetië. De CIA avant la lettre dus.

Lees hier verder
Brecht ArnaertDeux Ex Machina

Goud eindelijk in een bull-markt?

by Brecht Arnaert on 3 september 2017

Afgelopen week zagen we goud uit een dalende trend breken die sinds 2011, het hoogtepunt op 1920 USD, intact was gebleven. Is dit de finale omslag naar een nieuwe bull-markt? Of is het nog maar eens valse hoop? Ik stel mijn oordeel voorlopig nog even uit, omdat het doorbreken van een weerstand nog gevolgd moet worden door het testen van de steun. Ik stap altijd in NADAT die steun is getest. Liefst zelfs twee keer.

Is dat dom? Misschien. Wie niet wacht, en nu al instapt, die kan wellicht een paar percenten meer uit zo’n rally puren. Maar mijn focus is kapitaalsbehoud, en dus het beperken van zoveel mogelijk verlies. Ik heb de twee grondregels van Warren Buffet goed in mijn oren geknoopt: 1) verlies geen geld en 2) onthou steeds regel één. Het kan triviaal lijken, maar volgens mij is het essentieel: limiteer uw verliezen, en al de rest is winst.

Dat is ook wat we gedaan hebben wanneer het over crypto’s gaat. Zonder enige vorm van schaamte mag MACRO Trends de ontdekking van Monero op zijn conto schrijven. We raadden deze crypto aan toen die op 60 cent stond, en die is nu los door de 120 EUR gegaan.

Lees hier verder
Brecht ArnaertGoud eindelijk in een bull-markt?

Goud, tot vervelens toe

by Brecht Arnaert on 20 augustus 2017

De zomer van 2017 zal een zomer zijn die beleggers in crypto-currencies niet snel zullen vergeten: daar waar een bitcoin in juli nog rond de 2000 USD noteerde, is die koers vandaag meer dan verdubbeld, tot 4400 USD. Wij hebben onze abonnees alvast de raad gegeven om winst te nemen bij zo’n uitzonderlijke verhogingen, want dit is duidelijk bubble-terrein – een reële economische groei ging er niet mee gepaard.

Langs de andere kant kan men zich evenwel de vraag stellen voor welke asset class dat eigenlijk wél nog geldt. Zitten aandelen dan niet in een bubble? Of obligaties? Of vastgoed? Mij lijkt het zo te zijn dat alles veel te duur is, en het er vandaag de dag eerder op aankomt te kunnen inschatten wat bij een correctie of crash minder waarde zal verliezen dan de rest. En doe je die oefening, dan is er één asset class waar niemand schijnt mee bezig te zijn: liquiditeit zelf.

Lees hier verder
Brecht ArnaertGoud, tot vervelens toe

Maak u klaar voor de Fenix

by Brecht Arnaert on 7 augustus 2017

Wat ik steeds probeer te doen wanneer ik een analyse maak, is argumenten proberen te vinden die mijn eigen visie onderuit halen. Ik geloof bijvoorbeeld dat de dollar slechts tijdelijk een afzwakking laat zien, omdat de vraag naar dollars voor de afbetaling van de schuld wereldwijd véél te groot is om ooit nog tot een lagere dollar te komen, zeker als we nu zien dat de productie ervan traag maar zeker wordt verlaagd.

Lees hier verder
Brecht ArnaertMaak u klaar voor de Fenix

Hou uw poeder droog

by Brecht Arnaert on 24 juli 2017

Soms twijfel ik aan mijn beleggingsstrategie. Soms denk ik: “Ach, Brecht, je bent te negatief. Het loopt allemaal zo’n vaart niet. De Dow, de meerwaarde op obligaties, vastgoed: alles stijgt en jij blijft achter”. Vooral met dit terrasjesweer besluipt me een ongewoon optimisme. Alles lijkt peis en vree: “Ja, het komt goed!”

Maar dan check je de pers, en je merkt hoe alles verbloemd wordt weergegeven. De Italiaanse banken die op omvallen stonden kregen maar liefst 17 miljard euro. Tien jaar geleden zou zo’n nieuwsbericht twee weken “buzz” hebben opgeleverd: uitzonderlijk! Vandaag slaat zelfs niemand er acht op. Het is een nieuwsbericht zoals een ander, en het passeert. De signaalwaarde van slecht nieuws is feitelijk nihil geworden. Mochten die banken gered geweest zijn met 170 miljard euro, dan nog had er niemand ook maar een opmerking gemaakt.

Lees hier verder
Brecht ArnaertHou uw poeder droog

Het NADEEL van de twijfel

by Brecht Arnaert on 10 juli 2017

Vorige week wist Janet Yellen te vertellen dat een crisis zoals in 2008 niet waarschijnlijk was “in our lifetime”, en dit omdat het banksysteem “very much stronger” zou zijn geworden. Tja. Vertel dat aan één van de mensen in onze groeiende lijst aan prospects die maar liefst 2 ton verloor toen Banco Popular diezelfde week “gered” werd. Om van de Italiaanse banken nog maar te zwijgen.

Lees hier verder
Brecht ArnaertHet NADEEL van de twijfel

Verwacht het onverwachte

by Brecht Arnaert on 8 mei 2017

Er zijn drie dingen die we zeker weten: Eén. Niets is zeker. Twee. Dat wat op constante wijze onzekerheid accepteert, creëert een constante zekerheid. Drie. Tussen onzekerheid en datgene wat onzekerheid accepteert, bestaat een radicaal verschil. Dat is wat mij betreft de Heilige Drievuldigheid van de filosofie. Die drie dingen zijn noodzakelijk in gelijk welke filosofie, al de rest is contingent.

Waarom begin ik daarover? Omdat we qua beleggen in zéér onzekere tijden leven voor wie niet doorheeft hoe het systeem werkt, maar ironisch genoeg ook in ongelofelijk zekere tijden voor wie het wel door heeft. Er is namelijk één zekerheid waarop u kan bankieren: dat na de crash de rentes op zijn minst double digits moeten gaan, en dit vanwege de evaporatie van tonnen en tonnen kapitaal. Al wie dan nog rechtstaat met cash in de hand, die wordt spekkoper.

Lees hier verder
Brecht ArnaertVerwacht het onverwachte

I am Spartacus

by Brecht Arnaert on 10 april 2017

Mark Twain zei ooit: “Een goudmijn is een gat in de grond met een leugenaar ernaast.” Ver van de waarheid zal hij niet gezeten hebben, want hoewel aanlokkelijk – in wezen is het puur geld uit de grond halen – is het eigenlijk een zeer risicovolle investering. En dan nog niet eens omwille van het grondwater, of stakingen, of de prijs van petroleum. Neen. Omwille van de overheid.

Turkije, bijvoorbeeld, heeft zopas beslist dat haar Centrale Bank het voorrecht krijgt om alle goud dat op haar grondgebied wordt geproduceerd op te kopen nog voor het naar de markt kan. Met zelfgedrukte lira’s natuurlijk, of wat dacht u? Zo zie je maar: als het erop aankomt, bezit u in feite niets. Of zoals father Williams het ooit zei: “If you can’t stand in front of it with a gun, it ain’t yours”.

Lees hier verder
Brecht ArnaertI am Spartacus

De illusie van Venetië

by Brecht Arnaert on 20 maart 2017

Tijd bestaat niet. De reden wat wij geloven van wel spruit voort uit de waarde die we toekennen aan het vruchteloos willen meten ervan. Het is één van de belangrijkste illusies van de moderniteit en werd historisch door niemand beter samengevat dan de Congolese drager van ontdekkingsreiziger Stanley, die aangepord werd om wat sneller door te lopen met diens bagage richting de bron van de Nijl: “Monsieur: vous avez l’heure, mais nous avons le temps.”

Lees hier verder
Brecht ArnaertDe illusie van Venetië