Brecht Arnaert

I am Spartacus

by Brecht Arnaert on 10 april 2017

Mark Twain zei ooit: “Een goudmijn is een gat in de grond met een leugenaar ernaast.” Ver van de waarheid zal hij niet gezeten hebben, want hoewel aanlokkelijk – in wezen is het puur geld uit de grond halen – is het eigenlijk een zeer risicovolle investering. En dan nog niet eens omwille van het grondwater, of stakingen, of de prijs van petroleum. Neen. Omwille van de overheid.

Turkije, bijvoorbeeld, heeft zopas beslist dat haar Centrale Bank het voorrecht krijgt om alle goud dat op haar grondgebied wordt geproduceerd op te kopen nog voor het naar de markt kan. Met zelfgedrukte lira’s natuurlijk, of wat dacht u? Zo zie je maar: als het erop aankomt, bezit u in feite niets. Of zoals father Williams het ooit zei: “If you can’t stand in front of it with a gun, it ain’t yours”.

Lees hier verder
Brecht ArnaertI am Spartacus

De illusie van Venetië

by Brecht Arnaert on 20 maart 2017

Tijd bestaat niet. De reden wat wij geloven van wel spruit voort uit de waarde die we toekennen aan het vruchteloos willen meten ervan. Het is één van de belangrijkste illusies van de moderniteit en werd historisch door niemand beter samengevat dan de Congolese drager van ontdekkingsreiziger Stanley, die aangepord werd om wat sneller door te lopen met diens bagage richting de bron van de Nijl: “Monsieur: vous avez l’heure, mais nous avons le temps.”

Lees hier verder
Brecht ArnaertDe illusie van Venetië

De Gouden Hara Kiri

by Brecht Arnaert on 19 februari 2017

In mijn vorige editie legde ik u uit waarom ik niet verwacht dat de dollar nog kan zakken: enerzijds is voor een nieuw  monetair akkoord genre Plaza (1987) geen fiscale ruimte meer, anderzijds is zélfs met een devaluatie van de dollar (laat ons voor de gein eens – 4% nemen) de wereldvraag naar dollars zo groot, dat de stijging zich toch doorzet.

Behalve … in één scenario. Dat van de Gouden Hara Kiri. Ik had die optie drie jaar geleden al eens besproken (zie MACRO Trends Februari 2014) maar ze leek mij omwille van het psychopathische karakter ervan zo onwerkelijk, dat ik ze slechts terloops even vermeldde. Sinds het mij echter duidelijk geworden is dat we wel degelijk door “snakes in suits” worden bestuurd, lijkt mij dat scenario desalniettemin met de dag waarschijnlijker. Volgt u mijn redenering even mee.

Lees hier verder
Brecht ArnaertDe Gouden Hara Kiri

De dollar overgewaardeerd?

by Brecht Arnaert on 6 februari 2017

Sinds de overwinning van Trump heerst in beleggersland blijkbaar de overtuiging dat de dollar nu enkel nog lager kan. In zijn inaugurele rede heeft Trump immers duidelijk het protectionistische pad gekozen: America First. Daarin heeft ie mijns inziens groot gelijk – ik deel de neoliberale dromen van de meeste mainstream-economen niet.

Dit neemt echter niet weg dat zijn economische verwachtingen in mijn ogen hoogst onrealistisch zijn. Trump rekent op het terugkeren van jobs naar de VS door het verlagen van de dollar. Die staat al jaren veel te sterk in vergelijking met bijvoorbeeld de yuan, wat maakt dat de Amerikaanse industrie niet meer competitief is met het buitenland. Trump werd groot in de sixties, en wil duidelijk terug naar het pre-Nixon tijdperk, toen achter de dollar nog goud zat.

Lees hier verder
Brecht ArnaertDe dollar overgewaardeerd?

Kapitein van de Titanic

by Brecht Arnaert on 23 januari 2017

Trump wordt dus toch president. Ik had het eerlijk gezegd nooit durven denken. Zelfs na zijn verkiezing dacht ik dat links wel één of andere dubieuze truuc uit de mouw zou schudden om zijn inauguratie alsnog te verhinderen. Niet dat ik fan ben van Trump, want hij is net zoals Clinton een creatuur van het hele Ponzi-systeem.

Onder het motto “if you owe the bank 1 million USD, you have a problem, if you owe the bank 10 billion USD, the bank has a problem” is Trump zijn bollenwinkel tig keer gered van de ondergang door de financiële industrie (met name Deutsche Bank – iets wat niet zoveel mensen schijnen te weten). Dus in feite zou je Trump een uber-Ponziër kunnen noemen: in een vrije samenleving lag zo iemand al lang in de spreekwoordelijke goot.

Lees hier verder
Brecht ArnaertKapitein van de Titanic

Goed voornemen: tv uit, internet aan

by Brecht Arnaert on 8 januari 2017

Het nieuwe jaar is weer van start gegaan en ik hoop dat we in dit nieuwe jaar bla bla bla en veel mooie woorden. Het treft mij iedere keer, hoe het gros van de bevolking een heel jaar door manisch van de ene afspraak naar de andere holt, om toch maar mee te kunnen in dit absurde economische theater, en dan, plots, na een knotsgekke periode van kerstinkopen, ‘spiritueel” gaat doen. Plots is alles peis en vree, en wenst iedereen elkaar het beste.

Lees hier verder
Brecht ArnaertGoed voornemen: tv uit, internet aan

Gevraagd aan Brecht Arnaert

by Wilge on 15 december 2016

De digitale inkt is nog maar nauwelijks droog van de Q&A met Frank Knopers of de volgende ondervraagde laat zijn licht weer schijnen over de aan hem gestelde vragen in de serie “Gevraagd aan“.

Brecht Arnaert ken je wellicht van Macrotrends of van een van de lezingen die hij heeft gegeven. Een lezing was bij het Goud&Zilver-event dat ik zelf organiseerde in 2014. “Bitcoin beter geld dan goud?” is de titel van deze lezing, die geheel op youtube nog te bekijken is.

 

We zien verschuiving van macht van west naar oost, ook goud gaat van west naar oost. Heeft dit met elkaar te maken?

Lees hier verder
WilgeGevraagd aan Brecht Arnaert

“It ain’t over untill the fat lady sings.”

by Brecht Arnaert on 5 december 2016

Begin vorige maand gaf ik u mijn eigen visie op de moderne versie van democratie mee: een toneel, georganiseerd door centrale bankiers, om de fiscale slaven verdeeld te houden in “links” en “rechts”: zolang de ene slaaf denkt dat de andere slaaf het probleem is, kan het systeem op twee oren slapen. Divide et impera, modern style.

Het is dan ook op die manier dat de overwinning van Trump volgens mij bekeken moet worden: zélfs al wordt hij president – iets wat tot 19 december nog geen finale zekerheid is – dan nog zal “The Deep State” (cf. Paul Craigh Roberts) er geen nacht over wakker liggen: het is niet omdat “het volk” andere acteurs gekozen heeft, dat het voorziene scenario daarom moet veranderen. Hoogstens zijn die nieuwe acteurs wat weerbarstiger, en is er dus wat extra manipulatie nodig. Maar zolang men zich focust op de spelers, en niet op de spelregels, is er in principe geen gevaar.

Lees hier verder
Brecht Arnaert“It ain’t over untill the fat lady sings.”

De Sinterklaasfactor

by Brecht Arnaert on 21 november 2016

Ik moet ongeveer 11 jaar geweest zijn toen ik ontdekte dat Sinterklaas niet bestaat. Ik was later bewust dan de meeste kinderen, besefte ik nadien, omdat ik geobserveerd had hoe er in de klas al geruime tijd allerlei grapjes werden gemaakt die ik maar niet begreep. Ik schonk er niet veel aandacht aan, tot ik natuurlijk wist hoe de vork aan de steel zat. Dan pas had ik door dat zij meer wisten dan ik.

In feite is het wreed om kinderen wijs te maken dat er zoiets bestaat als een goede man met een witte baard, die je evenwel kan straffen door aan zijn zwarte assistent de opdracht te geven u in een juten zak te stoppen. Persoonlijk was ik nooit bang van het feit dat de man zwart was: de suggestie zonder adem te zitten in een zak, en dan ergens wie-weet-waar te worden bijgehouden, was voor mij al genoeg om mij jarenlang een brave jongen te laten zijn.

Lees hier verder
Brecht ArnaertDe Sinterklaasfactor

De religie van fiscale slaven

by Brecht Arnaert on 7 november 2016

Regelmatig krijg ik de vraag of ik voor Trump dan wel voor Clinton zou kiezen, mocht ik stemrecht hebben in de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Tja. Wat antwoord je daarop, vooral als je sowieso al niet meer gelooft in democratie. Of preciezer: niet meer gelooft in de modernistische perversie daarvan. Om mezelf de moeite te besparen nog maar eens dezelfde discussie te moeten hebben, zeg ik dan gewoon “Ik weet het niet”.

Ik bekijk het dus vanop afstand, die verkiezingsgekte. Met de klassieke vorm van democratie heeft deze hele show van hypocrisie alvast niets meer te maken. En nee, begin mij geen uiteenzetting over de betekenis van “demos” en “kratein” en de Trias Politica van Monteqieu. Been there, done that. Democratie, voor mij, dat is het recht een politicus WEG te stemmen. Zijn naam op een papiertje, en de urne in. Komt die naam teveel voor? Maak dat je wegkomt!  Ostracisme dus.

Lees hier verder
Brecht ArnaertDe religie van fiscale slaven