Brecht Arnaert

Gevraagd aan Brecht Arnaert

by Wilge on 15 december 2016

De digitale inkt is nog maar nauwelijks droog van de Q&A met Frank Knopers of de volgende ondervraagde laat zijn licht weer schijnen over de aan hem gestelde vragen in de serie “Gevraagd aan“.

Brecht Arnaert ken je wellicht van Macrotrends of van een van de lezingen die hij heeft gegeven. Een lezing was bij het Goud&Zilver-event dat ik zelf organiseerde in 2014. “Bitcoin beter geld dan goud?” is de titel van deze lezing, die geheel op youtube nog te bekijken is.

 

We zien verschuiving van macht van west naar oost, ook goud gaat van west naar oost. Heeft dit met elkaar te maken?

Lees hier verder
WilgeGevraagd aan Brecht Arnaert

“It ain’t over untill the fat lady sings.”

by Brecht Arnaert on 5 december 2016

Begin vorige maand gaf ik u mijn eigen visie op de moderne versie van democratie mee: een toneel, georganiseerd door centrale bankiers, om de fiscale slaven verdeeld te houden in “links” en “rechts”: zolang de ene slaaf denkt dat de andere slaaf het probleem is, kan het systeem op twee oren slapen. Divide et impera, modern style.

Het is dan ook op die manier dat de overwinning van Trump volgens mij bekeken moet worden: zélfs al wordt hij president – iets wat tot 19 december nog geen finale zekerheid is – dan nog zal “The Deep State” (cf. Paul Craigh Roberts) er geen nacht over wakker liggen: het is niet omdat “het volk” andere acteurs gekozen heeft, dat het voorziene scenario daarom moet veranderen. Hoogstens zijn die nieuwe acteurs wat weerbarstiger, en is er dus wat extra manipulatie nodig. Maar zolang men zich focust op de spelers, en niet op de spelregels, is er in principe geen gevaar.

Lees hier verder
Brecht Arnaert“It ain’t over untill the fat lady sings.”

De Sinterklaasfactor

by Brecht Arnaert on 21 november 2016

Ik moet ongeveer 11 jaar geweest zijn toen ik ontdekte dat Sinterklaas niet bestaat. Ik was later bewust dan de meeste kinderen, besefte ik nadien, omdat ik geobserveerd had hoe er in de klas al geruime tijd allerlei grapjes werden gemaakt die ik maar niet begreep. Ik schonk er niet veel aandacht aan, tot ik natuurlijk wist hoe de vork aan de steel zat. Dan pas had ik door dat zij meer wisten dan ik.

In feite is het wreed om kinderen wijs te maken dat er zoiets bestaat als een goede man met een witte baard, die je evenwel kan straffen door aan zijn zwarte assistent de opdracht te geven u in een juten zak te stoppen. Persoonlijk was ik nooit bang van het feit dat de man zwart was: de suggestie zonder adem te zitten in een zak, en dan ergens wie-weet-waar te worden bijgehouden, was voor mij al genoeg om mij jarenlang een brave jongen te laten zijn.

Lees hier verder
Brecht ArnaertDe Sinterklaasfactor

De religie van fiscale slaven

by Brecht Arnaert on 7 november 2016

Regelmatig krijg ik de vraag of ik voor Trump dan wel voor Clinton zou kiezen, mocht ik stemrecht hebben in de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Tja. Wat antwoord je daarop, vooral als je sowieso al niet meer gelooft in democratie. Of preciezer: niet meer gelooft in de modernistische perversie daarvan. Om mezelf de moeite te besparen nog maar eens dezelfde discussie te moeten hebben, zeg ik dan gewoon “Ik weet het niet”.

Ik bekijk het dus vanop afstand, die verkiezingsgekte. Met de klassieke vorm van democratie heeft deze hele show van hypocrisie alvast niets meer te maken. En nee, begin mij geen uiteenzetting over de betekenis van “demos” en “kratein” en de Trias Politica van Monteqieu. Been there, done that. Democratie, voor mij, dat is het recht een politicus WEG te stemmen. Zijn naam op een papiertje, en de urne in. Komt die naam teveel voor? Maak dat je wegkomt!  Ostracisme dus.

Lees hier verder
Brecht ArnaertDe religie van fiscale slaven

Niets handiger dan een valse vijand

by Brecht Arnaert on 23 oktober 2016

In een vrije bankenmarkt wordt de rente bepaald door de risico-perceptie van de marktpartijen aan de ene kant, en het aanbod aan kapitaal aan de andere kant. Het eerste vertaalt zich in de discountvoet die banken erop nahouden wanneer ze een onderpand voor een lening aanvaarden, het tweede in de reserveratio die ze aanhouden wanneer ze dan effectief geld uitlenen. Het organisch resultaat van beiden is de marktintrest.

Gooi die theorie echter maar in de vuilnisbak. We leven namelijk niet in een vrije bankenmarkt. Al sinds 1694 wordt de prijs van krediet centraal bepaald, en dus wordt de prijs van krediet niet meer bepaald door de risico-perceptie, noch door het aanbod. Mocht dat waar zijn, dan zou de rente nu al double digits moeten gaan, want het risico is enorm, en het aanbod aan organisch krediet zakt met de dag.

Lees hier verder
Brecht ArnaertNiets handiger dan een valse vijand