Diederik Schmull

De rattenvangers krijgen het druk

by Diederik Schmull on 13 april 2017

Toen de rattenvanger in 1284 naar Hamelen kwam om de rattenplaag met zijn fluit te bestrijden, werd hij door de bevolking bejubeld. Zijn fluit lokte de ratten mee, waarna de bevolking van hen verlost werd. De krenterige bevolking weigerde echter om hem daarvoor te belonen. Naar verluidt, lokte hij toen met diezelfde fluit, uit wraak, 130 kinderen van het dorp mee, die vervolgens ook verdwenen. Luister dus niet naar de huidige rattenvangers, de Centrale Banken! Als men, als belegger, blijft hangen aan hun lippen om de markten te bespelen, dan komt men later van een hele dure kermis thuis. Na 96 maanden van massieve monetaire stimulering (QE), inclusief nul- en negatieve rente (ZIRP & NIRP), hebben zij niets anders kunnen verkopen dan gebakken lucht. Van economische groei , ‘volledige’ werkgelegenheid of inflatie is geen sprake, ondanks alle gemanipuleerde cijfers.

Lees hier verder
Diederik SchmullDe rattenvangers krijgen het druk

Het wordt touwtrekken

by Diederik Schmull on 7 maart 2017

Wie trekt er aan het langste eind tijdens het verzet tegen verdere globalisering en open grenzen? Of is een meer nationalistisch beleid niet echt het einde van de wereld? Kan de uitbesteding van werk aan landen met lagere lonen hand in hand gaan met een passend antwoord op de huidige onvrede over de gevestigde orde? De geschiedenis leert, dat de soep nooit zo heet wordt gegeten als die wordt opgediend. In ontwikkelde democratische landen zijn radicale maatregelen voorlopig nog onderhevig aan de noodzakelijke tegenwichten (‘checks and balances’) van de verschillende bestuursorganen. Daarom moet men niet te hard van stapel lopen bij de huidige groei van het Westerse populisme.

Zou de economische groei ooit kunnen aantrekken? De kiezers zijn immers uitzinnig van woede vanwege de 10-jarige stagnatie in de groei van hun beschikbare inkomen, wat de helft is van het gemiddelde van de laatste 50 jaar. De wereld is immers een ‘dorp’ geworden en werknemers moeten zich staande houden tegenover de concurrentie van de gehele wereld. Toch zullen politici daarop moeten reageren.

Lees hier verder
Diederik SchmullHet wordt touwtrekken

Gevraagd aan Diederik Schmull

by Wilge on 1 maart 2017

Het wordt tijd om weer een andere columnist vragen te stellen in de serie ‘Gevraagd aan. Ditmaal Diederik Schmull.

Diederik, je schrijft al weer enkele jaren columns die we ook plaatsen op Edelmetaal-Info. Wat is je drijfveer om deze columns te schrijven?

De reden, dat ik nog steeds, zelfs 7 jaar na mijn pensionering, columns schrijf over financiële en politieke onderwerpen, is, dat ik het niet kan laten. Het is voor mij nu eenmaal een passie om betrokken te blijven bij een wereld, die voortdurend verandert. Iets, wat boeit, laat een mens niet los. Bovendien heb ik het voordeel van een langdurige ervaring, waardoor ik misschien ook wijzer ben geworden. Er is niets opwindender dan het gevoel te hebben van te kunnen vooruitzien.

Lees hier verder
WilgeGevraagd aan Diederik Schmull

Daar gaan we dan

by Diederik Schmull on 7 februari 2017

Het is nu eenmaal nodig om van tijd tot tijd wakker geschud te worden! Na de val van de Berlijnse muur in 1989, genoot de wereld van een langdurige droom over een internationale gemeenschap van ‘wereldburgers’, die vrijheid, democratie, vrijhandel, gelijkwaardigheid, verdraagzaamheid en een vrij verkeer van personen, met open grenzen hoog in het vaandel voerde. Onder leiding van een liberale elite (de ‘Davos Man’ oftewel de ‘overgeschoolde’ top 5%), die deed alsof zij wist, wat het beste was voor de mensheid, leek de wereldwijde economische, politieke en culturele integratie (‘globalisering’) onstuitbaar, inclusief regimeverandering, ongeacht de mogelijke gevolgen, ‘om de democratie uit te breiden’. Deze elite, arrogant geworden door hun eigen succes van de vrije markt, luisterde echter niet naar de ‘betreurenswaardige’ (‘deplorables’) miljoenen, die het slachtoffer werden van de veranderingen in arbeidsdeling en automatisering. Geen wonder, dat men nu met verbijstering de ‘ondenkbare’ fenomenen van Trumpisme en Brexit gadeslaat. Dit kan toch niet anders zijn dan een ‘boze droom’?

Lees hier verder
Diederik SchmullDaar gaan we dan

Met de rug tegen de muur

by Diederik Schmull on 31 december 2016

Na een periode van ongelofelijke hoogconjunctuur in de jaren ‘80 en ‘90, staat de westerse wereld sinds de eeuwwisseling met de rug tegen de muur. De totale, excessieve, schuldenlast, als percentage van de economie, rees de pan uit. Daardoor liet de economische groei het steeds meer afweten. De vermindering in productiviteit, omloopsnelheid van het geld en investeringsgeneigdheid, naast het toenemende tekort aan jonge werkkrachten, veroorzaakten een verzwakking in de kredietvraag, een lagere rente en een veel lagere inflatie. Globalisering, met o.a. de verschuiving van arbeid naar landen met lagere lonen (‘offshoring’), en financialisering, met o.a. de opgang van de financiële sector ten koste van de reële, producerende industrie, werden tijdelijke doekjes voor het bloeden.

Lees hier verder
Diederik SchmullMet de rug tegen de muur

Mogen we de vlag uitsteken?

by Diederik Schmull on 28 november 2016

Is de verrassende verkiezingszege van TRUMP een wezenlijk keerpunt in de wereldeconomie, met nieuwe, peperdure, hoogtepunten in de S&P 500, Dow Jones, NASDAQ en Russell 2000 indices en een 14-jarig record voor de Amerikaanse Dollar? Zou de structurele neergaande trend in economische groei, inflatie en rente daarom echt voorgoed voorbij zijn? Is Trumponomics werkelijk wel vergelijkbaar met Reaganomics (1981 – 1989)? Of zal TRUMP in het begin van zijn ambtsperiode juist enkele harde noten moeten kraken, waardoor een recessie voorafgaat aan een economische opleving? De markten lopen vaak veel te hard van stapel. Een eventuele hoopgevende onderbreking in de economische stagnatie van de laatste decennia zal echter het deflatoire beeld van de wereldeconomie niet kunnen veranderen.

Het Gouden tijdperk van investeringen door de privé-sector, met name in baanbrekende technologische ontwikkelingen, van kapitaalschaarste en van vermindering van de kloof tussen rijk en arm, is allang voorbij. De economische hausse onder Reaganomics speelde zich af NA de historische top in de rente en inflatie, wat wezenlijk verschilt van de situatie van nu! Mochten rente, inflatie en Dollar onder Trumponomics onverhoopt straks verder stijgen, dan staat er een spoedige economische recessie voor de deur. Dit is immers de tijd van topzware, groeivertragende, wereldschuld! Daarom is de zorg over stijgende obligatie-rendementen en hun lagere waarderingen, van voorbijgaande aard en weer een vals inflatie-alarm, net zoals alle monetaire stimuleringen (QE) sinds de financiële crisis van 2007 – 2009.

Lees hier verder
Diederik SchmullMogen we de vlag uitsteken?

Reacties op verkiezing Trump

by Wilge on 10 november 2016

Enkele van de columnisten die regelmatig op Edelmetaal-Info publiceren schreven een reactie op de verkiezing van Donald Trump tot president van de VS. Zie hier onder de bijdragen van Koen Lauwers, Maarten Verheyen, Diederik Schmull en Jack Hoogland.

Koen Lauwers: To Trump: (werkwoord): aftroeven, overtreffen

Alea iacta est. De teerlingen zijn geworpen: Donald J. Trump wordt de 45ste president van de Verenigde Staten van Amerika. De verkiezing is in de eerste plaats een dikke middelvinger van het Amerikaanse kiespubliek naar het establishment.

Lees hier verder
WilgeReacties op verkiezing Trump

Het vertrouwen is weg

by Diederik Schmull on 17 oktober 2016

De wereld bevindt zich al enige tijd in een schijnbaar permanente crisis. Dat verklaart al het wanhopige monetaire kunst en vliegwerk van de Centrale Banken. Maar dat heeft niet kunnen voorkomen, dat de wereldeconomie toch nog voortdurend blijft tegenvallen. Het vertrouwen is weg, want het is kunstmatigheid, wat de klok slaat. Financieele engineering houdt de markten weliswaar nog gaande, maar aan elk circusnummer komt een eind. Opeens zal het beginnen te dagen, dat de wereld voorgoed is veranderd. De afgelopen 60 jaar kunnen niet meer worden gebruikt als maatstaf voor de toekomst. Het was een unieke periode van wederopbouw en welvaartsgroei, die vooralsnog niet terugkeert. Globalisering, vrijhandel, superschuld en migratie zitten nu op de biechtstoel. Vergrijzing in de ontwikkelde landen wordt snel een economische en humanitaire uitdaging. Naarmate de wereldeconomie verder in het slop raakt, zal ook de democratie het steeds meer moeten ontgelden. De wereld lijkt op een onbemand, op drift geraakt, schip, terwijl er voorlopig geen land in zicht is.

Lees hier verder
Diederik SchmullHet vertrouwen is weg

Het zwarte gat is in zicht

by Diederik Schmull on 18 september 2016

Een zwart gat is een catastrofe. Door de zwaartekracht van de compacte massa, kan niets daaruit ontsnappen. Stel eens voor, dat we met z’n allen worden meegezogen in zo’n zwart gat! Er zijn tekenen aan te wijzen, die dit proces aankondigen, zoals Negatieve Rente (een ‘gezond’ economisch signaal, nietwaar?) en de uitschakeling van normale ‘Vraag en Aanbod’, kortom de feitelijke nationalisatie van de Markt, door de Centrale Banken. Degenen, die deze onnatuurlijke situatie verdedigen (‘om de wereld te behoeden voor de ondergang’), voeren echter steeds meer een achterhoedegevecht.

Deze kunstmatige omgekeerde wereld wreekt zich. Maar helaas laten de Centrale Bankiers zich voorlopig niet kisten door schijnbaar ondoeltreffende of zelfs averechtse maatregelen. Daarom is voorlopig juist een verdere verdubbeling van hun dwaze monetaire stimuleringen, met slechts tijdelijke onderbrekingen, te verwachten. De machtige internationale, financiële en politieke elite staat immers (nog) aan het roer. Totdat de natuur zelf, op den duur, korte metten maakt met dit onzinnige beleid door een systeemcrisis. Triest!

Lees hier verder
Diederik SchmullHet zwarte gat is in zicht

Hartverscheurend

by Diederik Schmull on 3 augustus 2016

diederikschmullHet vliegwiel van excessieve wereldschuld is allang dolgedraaid en hartverscheurende taferelen zullen zich overal op den duur afspelen. Lees de geschiedenis er maar op na. Zoiets loopt nooit goed af, alle sprookjes van een ‘zachte’ landing ten spijt. Juist een ellendige periode van faillissementen alom doemt op. De wereldeconomie zinkt nu immers al enige tijd steeds verder weg in het moeras van economische stagnatie. Ramingen voor economische groei worden al jarenlang voortdurend verlaagd. Met een, exponentieel stijgende, totale schuld, als percentage van de economie, op een historisch hoogtepunt aller tijden (‘Peak Debt’), lijkt dit af te stevenen op een crisis. De meeste schuld is immers ‘improductief’, omdat de inkomsten geen gelijke tred houden met de vereiste, weliswaar superlage, rentekosten en aflossing van de hoofdsom.

Lees hier verder
Diederik SchmullHartverscheurend