economie

All posts tagged economie

Andere Tijden XXXIX

by Robert Broncel on 19 november 2020

Ongeacht welke president het Witte Huis bezet, zal dat niets afdoen aan het monetaire noch aan het economische perspectief, met inflatie op de horizon zonder dat het rentewapen kan worden ingezet. Daar alle middelen zijn uitgeput, resten nog slechts ‘up ewig’ groeiende fiscale tekorten en een almaar verder oplopende schuldengroei. Vanuit het verleden weten we hoe dat afloopt.

“Wie het verleden niet kent, verliest zich in de toekomst”, aldus een uitspraak van Onno Ruding, befaamd minister van Financiën in de jaren ’80. Deze uitspraak zou in goud gebeiteld zichtbaar op elk kantoor van een centrale bankier moeten hangen. Wel schieten er buiten dat kantoor af en toe kreten voorbij als ‘the bigger the bubble, the messier the pop’, ‘a perfect storm’, ‘an institutional or even an existantial crisis’.

Lees hier verder
Robert BroncelAndere Tijden XXXIX

Andere tijden XXXVIII

by Robert Broncel on 27 oktober 2020

Met de monetaire crisis op de hielen is het de coronacrisis die nog altijd frontale aandacht opeist. Met focus op de steun aan het bedrijfsleven en de zorgsector die zonder extra steun opnieuw in de stress schoot. Tegelijkertijd neemt de sociale adaptatie af vanwege het zwabberende lockdown beleid resulterend in een afnemend politiek draagvlak. Hoe verder?

Met ruim €80 miljard aan uitgegeven steun (Nederland) in het afgelopen halfjaar is er in feite onvoldoende ruimte voor nieuwe lockdowns. Hoe langer uitstel hoe hoger de rekening. Dat laat onverlet de nog altijd sterk gereduceerde capaciteit in de zorgsector van tien jaar geleden als gevolg van de bezuinigingen. Het klinkt zuur maar deze zorg zal dan wellicht deels aan de Rijnlandse regio (die zich al heeft aangemeld) uitbesteed moeten worden. Tenzij er snel en effectief geïnvesteerd wordt in het op peil brengen van de zorgcapaciteit die minstens zo belangrijk is, even los van een eventueel snel te lanceren afdoend vaccin of medicijn (?).

Lees hier verder
Robert BroncelAndere tijden XXXVIII

Van de regen in de drup

by Diederik Schmull on 26 oktober 2020

Dat schiet ook niet op. Als het eenmaal regent, dan giet het! De huizen van vroeger hadden vaak geen dakgoot, waardoor het water zomaar van de dakrand naar beneden stroomde. Het was geen pretje om zo’n dikke drup (‘drop’) op je hoofd te krijgen. Dan maar liever gewone regendruppels! Maar altijd wel positief blijven, want na regen komt zonneschijn. Nooit bij de pakken neerzitten, anders is het bij voorbaat een verloren zaak. Geef het nooit, maar dan ook nooit, op! Herhaal steeds, dat het mooiste nog komt. This too shall pass.

(BLOOMBERG): DE CENTRALE BANKEN HEBBEN ERVOOR GEZORGD, DAT DE LIQUIDE MIDDELEN (GELD) IN DE WERELD NET EEN NIEUW HOOGTEPUNT OOIT HEBBEN BEREIKT VAN $ 91.2 DUIZEND MILJARD. 

Lees hier verder
Diederik SchmullVan de regen in de drup

Andere tijden XXXVII

by Robert Broncel on 1 oktober 2020

Met de jongste Fed ‘edicten’ dreigt het onwaarschijnlijke in de vorm van een “gouden” toekomst steeds waarschijnlijker te worden. Niet alleen dat het geld nu geheel gratis is, maar het blijft gratis tot (minstens) 2024, wat er ook gebeurt! (Jerome Powell, Fed president). De overheid waar ook ter wereld die steeds meer coronagaten moet dichten, zal opnieuw flink moeten bijlenen met als “toegift” een beetje gratis negatieve rente. Sprookje?

Met dit “goudgerande” vooruitzicht ligt de weg naar het financiële paradijs in extenso open. De recente ingrepen van de bullion banks met hulp van een stijgende dollar zullen dit vooruitzicht niet meer blijvend kunnen verstoren. Alleen, hoe langer dit uitstel van executie zich voortsleept des te sterker “dit drama” zich zal ontvouwen! Vanuit het verleden wisten we al dat “deze marsroute” nu eenmaal altijd gedoemd is te mislukken! De periode van uitsluitend marktverstorende manipulaties zal te boek komen te staan als de eerste mondiale “monetaire staatsroof” ooit, met schier onvoorstelbare gevolgen voor met name de minst draagkrachtigen. Het vermaledijde Covid fenomeen vormt daarbij een factor van substantiële acceleratie.

Lees hier verder
Robert BroncelAndere tijden XXXVII

Eendagsvlieg

by Diederik Schmull on 16 augustus 2020

Eendagsvliegen zijn vaak veel groter dan de meeste vliegen en er bestaan tientallen soorten. Vele volwassen eendagsvliegen leven maar enkele uren tot hooguit twee weken. Maar het grootste deel van hun leven, van ongeveer een jaar, brengen ze door, als larve, in het water. Een, liquiditeitsgedreven, sprong omhoog in de beurskoersen betekent nog geen echte economische opleving. Was dat een eendagsvlieg? Want tegelijkertijd waarschuwen de rendementsdalingen in Amerikaanse Treasuries en andere vastrentende waarden, met dienovereenkomstige waardestijgingen, ervoor, dat de verwachtingen voor economische groei en inflatie zullen teleurstellen. Riemen vast!

Lees hier verder
Diederik SchmullEendagsvlieg

Andere Tijden XXXV

by Robert Broncel on 15 augustus 2020

Kijk, da’s nou de idee! The Fed Is Planning To Send Money Directly To Americans In The Next Crisis, zo liet de Fed recent weten. Niet alleen geld voor de banken maar nu ook voor de staatsburgers, immers de dragers van de staat. Dat zou warempel alle problemen “naadloos” oplossen: geen armoede, daklozen en voedselbanken meer! “Had de Fed dat maar direct vanaf de crisis in 2008/9 gedaan!?” Inflatie?

Of toch “de ideale staat zonder financiële stress!”. Of zou er onder de oppervlakte twijfel over het monetaire systeem kunnen bestaan? Wellicht maar dan zonder kommer en kwel? Wijsgeer Plato filosofeerde hierover al in zijn tijd, maar tot dusver was het er nog niet van gekomen. In elk geval beter laat dan nooit, nietwaar?

Lees hier verder
Robert BroncelAndere Tijden XXXV

Goud als zombificatie-medicijn

by Koen Lauwers on 14 augustus 2020

Opmerkelijk cijfer: meer dan 60% van alle uitstaande obligatieschuld heeft een nominale opbrengst (yield) van minder dan 1% en maar liefst 86% minder dan 2%. Ik benadruk hier het woord nominaal want rekening houdend met de inflatie (werkelijke en gerapporteerde) is de reële opbrengst dus negatief.

Dit betekent dat er maar heel weinig obligaties meer overblijven met een positief reëel rendement en dan hebben we het nog niet over de kredietwaardigheid van deze high-yield uitgevers. Obligaties worden dus stilaan waardeloos als risico-diversificatie voor kleine en grote portefeuilles.

Veel institutionele partijen zijn statutair verplicht om in (overheids)obligaties te investeren maar u bent dit niet. Niemand dwingt u om in obligatiefondsen met een negatief reëel rendement te beleggen maar toch blijven velen uit gemakzucht of onwetendheid in de val trappen.

Lees hier verder
Koen LauwersGoud als zombificatie-medicijn

Andere Tijden XXXIV (Geo)

by Robert Broncel on 21 juli 2020

Ruim 10 jaar na het schrijven van mijn “brandbrief” op de frontpagina van mijn website blijkt het huidige monetaire systeem “geruisloos” in een groot zwart gat te verdwijnen. Leek de financiële crisis toen nog te bezweren met “het volle geloof” in de kunde en kennis van de vermaarde maar intussen verguisde Britse econoom John Maynard Keynes en zijn theorie van de verruiming van de geldhoeveelheid, weten we intussen wel dat dit een té duur lesje was!

Niettemin stond hij ook aan de wieg van Bretton Woods (1944), waarin de goudkoppeling, centraal stond teneinde de dollar de status van reservemunt te laten innemen. Die koppeling diende tot dekking van de stabiliteit van en vertrouwen in de dollar in deze nieuwe rol. Dat ging fout ten tijde van de Vietnam oorlog die veel meer kapitaal en manschappen verslond dan de V.S. bereid was toe te geven. Daardoor ontstond twijfel over de financierbaarheid van deze oorlog, die ertoe leidde dat Frankrijk onder leiding van president Charles de Gaulle dollars begon aan te bieden in ruil voor goud. Teneinde deze “uitverkoop” het hoofd te kunnen bieden, werd toenmalig president Nixon in 1971 voor de keuze gesteld de oorlog te beëindigen of de dollar los te koppelen. Hij koos voor het laatste aangezet door het machtige Amerikaanse industriële defensie apparaat. Die oorlog was immers bedoeld om het communisme tot staan te brengen, zonder evenwel een goed beeld te hebben van de politieke situatie in dat werelddeel zoals dat bijvoorbeeld 30 jaar later wederom in Irak gold.

Lees hier verder
Robert BroncelAndere Tijden XXXIV (Geo)

Het gaat nu ongelofelijk hard!

by Jack Hoogland on 14 juli 2020

In mijn artikel van gisteren verwees ik u naar een toespraak van Margaret Thatcher, waarin ze het volgende zei:

There is no such thing as public money. Only taxpayers money.

Ofwel: de rekening van stijgende begrotingstekorten en een stijgende staatsschuld komt altijd op het bord van de burger terecht.

Door belastingverhoging, bezuinigingen óf door inflatie.

Staatsschuld loopt ongelofelijk snel op
Dat staatsschulden nu écht snel oplopen, zien we alvast op onderstaande grafiek, die de Amerikaanse staatsschuld in relatie tot het BBP weergeeft.

Lees hier verder
Jack HooglandHet gaat nu ongelofelijk hard!

Andere Tijden XXXIII

by Robert Broncel on 11 juli 2020

Uit “de rust” van de zijde van de centrale bankiers valt af te leiden dat deze thans weinig nieuws meer te vertellen hebben, anders dan toen de crisis in 2008/9 uitbrak. Ingeluid door de val van het Sovjet imperium in 1989/90 lag het laissez-faire van het “opportunistische” Angelsaksische neoliberalisme aan deze crisis in feite ten grondslag. De gouden tijden voor de Westerse suprematie werden door Reagan en Thatcher met de nodige fanfare ingeluid. Nu na amper 30 jaar blijkt er ook een zeker einde aan déze suprematie te kunnen komen.

Intussen zijn de fanfare geluiden allang verstomd en moeten we vaststellen dat de staat opnieuw de belangrijkste rol wordt toebedeeld, met corona als katalysator. Uit vrees voor sociale onrust blijken vele staten “alles” uit de kast te willen trekken, ongeacht de hoge rekening op termijn. Dat gebeurde destijds in de Sovjet-Unie al gevolgd door onteigening van de productiemiddelen (bedrijven) tot en met “de eigen haard toe”. Als eigenaar mocht je nog wel blijven wonen maar je kinderen konden niet meer erven. Na goed 70 jaar hebben we gezien waartoe dat heeft geleid. Verder terugkijkend in het verleden blijkt dat de rise and fall “empirisch” van alle tijden is, zij het dat het ene Rijk het langer volhield dan het andere.

Lees hier verder
Robert BroncelAndere Tijden XXXIII