economie

All posts tagged economie

Andere tijden XXII

by Robert Broncel on 30 oktober 2019

Het is maar goed dat de centrale banken over een digitale “fiat” drukpers met een onbeperkte capaciteit beschikken. Anders zou het grootste deel van onze planeet al flink ontbost zijn geraakt. Gelukkig is dat niet het geval want anders zouden velen er intussen wel wakker van hebben gelegen!

Sinds 17 september j.l. gaat er wekelijks opnieuw voor een kleine $700 miljard in de vorm van permanente leningen “over de toonbank”. Iets dergelijks vond ook plaats ten tijde van de ‘collapse’ in 2008 en volgende jaren oplopend tot biljoenen dollars die elke 2½ jaar werden doorgerold. Overigens zonder enige autorisatie van het Congres of welk instituut dan ook!

Vergeet evenmin dat voor volgend jaar het Amerikaanse militaire budget genietend van dezelfde “drukpersvrijheid” voor een “te verwaarlozen” $718 miljard in de boeken staat.

Lees hier verder
Robert BroncelAndere tijden XXII

Foute metaforen

by Brecht Arnaert on 19 oktober 2019

Het naoorlogse monetaire beleid is simplistisch: komt er een economische crisis, dan doe je als overheid meer uitgaven. Dat zorgt voor werkgelegenheid en consumptie en zo “zwengel” je de “sputterende motor” weer aan. Dat discours gaat nu al 50 jaar mee: er wordt mechanische beeldtaal gebruikt, alsof de economie een machine was.

Dat is niet zo. De economie is een levend organisme, dat net zoals wij soms fris en opgewekt kan zijn, of net vermoeid en verzuurd. Het heeft een hartslag en cycli, organen en uitwerpselen, en het kan zich bezatten, waarna een kater volgt. Terwijl we zelfs in de fysica – die ooit als de “meest exacte der wetenschappen” werd beschouwd – de moderne en dus hopeloos saaie Newtoniaanse concepten al lang achter ons hebben gelaten, is dat geluk de economische wetenschap dus nog niet te beurt gevallen.

Lees hier verder
Brecht ArnaertFoute metaforen

De komende explosie van de dollar

by Brecht Arnaert on 6 oktober 2019

Onlangs was er een crisis in de repo-markt – dat is de markt voor “overnight lending” tussen commerciële banken. Daar kreeg je plots een piek in de prijs van de zogenaamde “repurchase agreements” en de Fed moest 75 miljard aan liquiditeiten injecteren om de markt draaiende te houden. Niets aan de hand? Wel, dat bedrag vandaag is ongeveer hetzelfde als wat men in 2008 moest injecteren om één bank te redden (AIG kreeg toen 85 miljard).

Met andere woorden: de toestand is 10 jaar later beduidend ernstiger geworden. Voor ons als MT’ers niets nieuws, maar voor de meeste investeerders nog steeds een “fait divers” – een nieuwsbericht onder de nieuwsberichten. Hou evenwel steeds in gedachten dat élke nieuwe monetaire injectie (elke bewust aangerichte inflatie dus) een vervorming van de markt-compositie met zich meebrengt: steeds meer middenklasse-bedrijven gaan er van tussenuit.

Lees hier verder
Brecht ArnaertDe komende explosie van de dollar

Andere tijden XXI

by Robert Broncel on 27 september 2019

Prachtig! De rente naar benee, de beurs omhoog en wederom ‘huisjeweltevree’!

Met hun jongste supernova aan verruimingsmaatregelen lopen zowel de Fed als de ECB weer min of meer in tandem, zonder dat “de rommel” van 2008 effectief is aangepakt. Met als enige “positieve” resultaat dat we (nog) in een époque van schijnrust, schijnstabiliteit en schijnwelvaart leven.

Gelukkig zijn er ook centrale bankiers w.o. die van Duitsland en Nederland die tenminste opnieuw stelling tegen Draghi’s totaal failliete beleid hebben genomen. Zij vormen evenwel een minderheid (met Frankrijk, Oostenrijk en enkele) binnen de board van de ECB. Zij laakten Draghi’s laatste “Algemene Maatregel van Bestuur” ten faveure van de zwakke eurobroeders. Draghi stapt er binnenkort uit en laat zijn opvolgster Christine Lagarde met z’n erfenis achter. Intussen wanen politici zich in weelde om “leuke dingen” voor de mensen te doen, want geld lenen kost in “sprookjesland” nagenoeg helemaal geen geld meer!

Lees hier verder
Robert BroncelAndere tijden XXI

Andere Tijden XX

by Robert Broncel on 9 september 2019

Op weg naar de ‘roaring twenties’ anno 21e eeuw beginnen de centrale bankiers na ruim tien jaar met tegenzin in te zien aldoor aan een “dood paard” te hebben getrokken. Of: ze wisten het wel maar meenden hiermee tenminste uitstel van executie te kunnen bewerkstelligen. ‘Extend and pretend’! Dat is inderdaad gelukt, zij het tegen een bijzonder hoge prijs nu de schuld sinds 2008 mondiaal met een factor drie is opgelopen! Wie draait hiervoor op?

Betekent dit dat een (eventueel) voortschrijdend inzicht ook tot een ander beleid gaat leiden? Daar lijkt het in ieder geval niet op nu juist opnieuw wordt geopteerd (onder druk van Trump) voor nog lagere rentes. Ook Draghi en opvolgster Lagarde denken die kant uit. Dat gaat wederom ten koste van de spaarders en pensioenfondsen maar ook de banken komen steeds meer in het nauw, terwijl de risicoperceptie meedaalt! Dit alles is bij de centrale bankiers maar al te bekend maar niets doen dan wel de rente juist hoger bijstellen leidt vrijwel direct tot deflatie en stagnering van de economie. Andere “smaken” dan de handdoek in de ring gooien, zijn er niet. Behalve kiezen voor een ‘reset’ maar dat gaat met gevoelige woelingen in alle toonaarden gepaard die men liever uit de voeten blijft gaan.

Lees hier verder
Robert BroncelAndere Tijden XX

Wat een week!

by Maarten Verheyen on 26 augustus 2019

De handelsoorlog met China lijkt compleet te ontsporen … de recessievrees lijkt een consensus te bereiken … de ECB die een grote bazooka in stelling brengt … Trump die steeds openlijker aangeeft dat hij een verzwakking van de dollar plant … en Mark Carney die het in Jackson Hole heeft over een complete reset!

Er beweegt opééns van alles in de financiële wereld en ik denk dat we ons stilaan mogen opmaken voor enkele forse bewegingen.

Laten we ons vandaag even focussen op de Verenigde Staten en Donald Trump.

Lees hier verder
Maarten VerheyenWat een week!

Wat nu?

by Diederik Schmull on 12 augustus 2019

Hoe bevalt het dansen op een vulkaan? Wat is hier niet leuk aan? Ondanks de Grote Financieele Crisis van 2008, heeft een meerjarige economische werelddepressie toen niet toegeslagen. Integendeel, Centrale Banken hebben het, door middel van hun monetaire superstimulering, toch maar voor elkaar gekregen, dat o.a. de beurskoersen en de huizenprijzen nieuwe hoogtepunten bereikten, met de nodige onderbrekingen. Tegelijkertijd heeft er een obligatie-hausse, zonder weerga, plaatsgevonden, waardoor krediet bijna ‘gratis’ lijkt. Maar, wie weet, moet het beste nog komen. Het kan toch immers niet op! Straks krijgt iedereen contant geld rechtstreeks van de overheid (‘People’s QE’) en een gegarandeerd basisinkomen (‘universal basic income’), als antwoord op de dreiging van robotisering, automatisering en kunstmatige intelligentie (AI). Niemand behoeft straks meer lang te werken en iedereen kan met vervroegd pensioen. Iedereen krijgt nu pas goed de smaak te pakken, waardoor een orthodox monetair beleid met normale rente misschien wel voorgoed in de ijskast is beland.

Lees hier verder
Diederik SchmullWat nu?

Andere Tijden XIX

by Robert Broncel on 16 juli 2019

Naar het schijnt stevenen we naast een mogelijk verder uitdijende handelsoorlog nu ook af op een valutaoorlog met de V.S. Althans volgens Albert Edwards, co-hoofd monetaire strategie bij de Franse bank Société Générale die kortelings werd genoemd als opvolger van Mark Carney in de rol van governor van de Bank of England. Hij gaf zijn visie op één van Trump’s recente tweets, waarin ‘T’ liet weten dat ‘his tolerance for the strong dollar has just about run out’.

Daarmee doelde hij in feite op de relatieve zwakte van de belangrijkste valuta’a als de euro, yen en yuan. Afgezien van de 40% afwaardering van de dollar in 1933 (nadat de goudkoppeling werd losgelaten) hebben zich in het verleden meerdere van dit soort situaties voorgedaan. Na de herkoppeling in 1944 (Bretton Woods) op een niveau van $35 werd het goud in 1971 opnieuw afgekoppeld en deprecieerde de dollar opnieuw met een koopkracht-pariteit afdalend naar nagenoeg “nul”. Tijdens het minder geslaagde Plaza Akkoord in 1985 gevolgd door het Louvre Akkoord in 1987 moest de dollar nog verder naar beneden, waarna zich in de V.S. betere economische tijden aandienden. Een lagere valuta vertaalt zich bijna altijd in een hogere beurs, Trump’s belangrijkste graadmeter. Een hogere beurs staat bijna garant voor een tweede ambtsperiode. Een dergelijke zinspeling hierop maakte Bank of America een paar weken geleden ook al.

Lees hier verder
Robert BroncelAndere Tijden XIX

Hartverscheurend

by Diederik Schmull on 8 juni 2019

Ruim 21% van alle uitstaande obligaties in de wereld heeft nu een negatief rendement (Fundstrat)! De ongelofelijke obligatie-hausse (lagere rendementen en hogere waarderingen) van de laatste 39 jaar blijft aanhouden en is nog lang niet voorbij. De verwachtingen voor economische groei en inflatie blijven overal instorten. De slimme obligatiemarkten, die, wat omvang betreft, een veelvoud zijn van de, veel minder slimme aandelen- en grondstoffenmarkten, schreeuwen luidkeels van de daken, dat de wereldeconomie aan de vooravond staat van een structurele economische en politieke storm. De slimme obligatiemarkten zijn grotendeels in ‘sterke handen’ (‘het Grote Geld’) en zijn daarom fantastische waarzeggers. Grote structurele, economische depressies, zoals die tussen 1930 en 1940, werpen hun schaduw ver vooruit. Alleen de voorafgaande beurscrash, zoals die van 1929, vindt vrij ‘onverwacht’ plaats, omdat sommige beurshausses, zoals die van 1927 tot 1929, kunstmatig gemanipuleerd werden (door de ‘Coup de Whiskey’ van FED-goeverneur Strong), waardoor de overgang van euforie naar wanhoop nog niet was ingeprijsd.

Lees hier verder
Diederik SchmullHartverscheurend

Andere Tijden XVII

by Robert Broncel on 29 mei 2019

Het handelsconflict met China wordt hier in Europa op enige afstand gevolgd zonder dat er vanuit Brussel tot dusver noemenswaardige initiatieven waren te beluisteren. Wel is sprake van minder positieve verwachtingen betreffende de economische groei. Europa vormt als tweede economische macht een belangrijke factor op internationaal economisch en politiek terrein maar doet er actief te weinig mee!

Dat geldt eveneens voor het neutraliseren van andere internationale spanningen. Onze politici lopen sinds WO II nog te veel in het gelid van de V.S. (atoomschild). Uiteraard zijn we dank verschuldigd voor het herkrijgen van onze vrijheid in 1945 dankzij het geweldige initiatief van president Roosevelt (Zeeuwse zoon) om Europa van de naties te ontdoen, echter niet zonder de formidabele inzet van de Russen die zich vanuit Stalingrad (nu Volgograd) een weg moesten knokken naar Berlijn. Daarop heeft zich dank zij het Marshall plan een spectaculair economisch herstel ontwikkeld in samenhang met de opzet van nieuwe verbanden uitmondend in onze huidige Europese Unie. Europa’s invloed had nog veel groter kunnen zijn, indien na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie Rusland een helpende hand was geboden. Die mogelijkheid werd niet benut en de relatie is opnieuw ontaard in vijandschap.

Lees hier verder
Robert BroncelAndere Tijden XVII