economie

All posts tagged economie

Eeuwige rol van goud X

by Robert Broncel on 9 januari 2020

Een nieuw decennium, een nieuw geluid? Aan de hand van de vele voortekenen is dit decennium al ruimschoots ingeluid! Nooit eerder vertoonde schuldgroei, ‘uitzinnige’ uitholling van onze koopkracht via een ongebreidelde verruiming van de geldmarkt, manipulaties en machinaties op de edelmetaalmarkt alsmede het stimuleren van een ‘feel good feeling’ op de beurs en de vastgoedmarkt bepalen vooralsnog in hoge mate het huidige marktbeeld. Why worry, be happy!

Dit gevoel wordt mede gevoed door het vooralsnog veel te geringe gewag van deze nauwelijks te bevatten ontwikkeling op de financiële pagina’s van de mainstream media. Wanneer breekt de ontnuchtering uit? De huidige generatie beleidsmakers zit volkomen klem en doet voorkomen alsof er klaarblijkelijk niet zo veel aan de hand is. Immers, de sociale rust blijft de primaire beleidsdoelstelling whatever it takes! Echter, hoe langer de systeemomslag vooruitgeschoven wordt, hoe hoger de gepresenteerde rekening!

Lees hier verder
Robert BroncelEeuwige rol van goud X

Op een belangrijke tweesprong

by Diederik Schmull on 3 januari 2020

De wereld staat vandaag de dag op een buitengewoon belangrijke tweesprong. De tijd dringt. Excessieve schulden moeten worden verlengd. Verkiezingen moeten worden gewonnen. De gemoederen bij het straatoproer in vele delen van de wereld moeten tot bedaren worden gebracht. Men moet dus, op kortere termijn, wel aannemen, dat de grootste bubbel in activa ooit, eerst verder zal moeten worden aangewakkerd tot historisch ongekende hoogte, voordat de onherroepelijke instorting plaatsvindt.

Volgens de menselijke psychologie, lijkt een bubbel, die, ondanks alles, al 10 jaar duurt, op een structurele trend, die zich nog jarenlang kan voortzetten. Zelfs redelijke beleggers kunnen tot de conclusie komen, dat dit het ‘Nieuwe Normaal’ is en besluiten om vooral de boot niet te missen. Er zijn nu eenmaal geen grenzen aan de kudde-achtige speculatieve hebzucht van de mens, als hij zijn verstand kwijtraakt.

Bovendien staan beleidsmakers onder grote druk van linkse en rechtse populisten, die schoon genoeg hebben van de onbedoelde gevolgen van globalisering, inkomens- en vermogensongelijkheid en toenemende belastingdruk. Verder grijpt een ware massahysterie om zich heen over de mogelijke ondergang van de wereld, ditmaal door klimaatverandering. Daarom ligt het nu voor de hand, dat de economische groei weer moet worden aangezwengeld met monetaire reflatie, renteverlagingen en het overboord gooien van bezuinigingsplannen. Een schijnbaar ideaal klimaat voor een ‘Melt-Up’?

Lees hier verder
Diederik SchmullOp een belangrijke tweesprong

Andere tijden XXIII

by Robert Broncel on 22 december 2019

Ondanks de liquiditeitslawines vanuit de Federal Reserve, ECB, BoJ, BoE en PBOC blijkt het fiatvertrouwen in het monetaire systeem ogenschijnlijk nog niet te zijn gedoofd. Ofschoon de daarmee samenhangende uitzonderlijk lage rentes als indicatie duidelijk aangeven dat dit geldsysteem “nie veul” fiduciaire draagkracht meer vertegenwoordigt!

Hoewel je hierover vanuit de mainstream media (MSM) nog steeds bitter weinig meekrijgt, zwelt de kring van kritische commentatoren met name vanuit de V.S. aan, hangende de grote vraagtekens die achter deze onwerkelijke ontwikkelingen worden gezet. Immers, deze zijn niet anders te duiden dan als laatste stuiptrekkingen van een volstrekt bankroet systeem.

Lees hier verder
Robert BroncelAndere tijden XXIII

Deze week is alles veranderd

by Jack Hoogland on 21 november 2019

Afgelopen maandag vertelde ik u al over het misplaatste optimisme van beleggers over het een naderend handelsakkoord tussen China en de VS.

Beleggers waren ten eerste veel te optimistisch over het sluiten van zo’n akkoord en overschatten ten tweede de impact van een eventueel deelakkoordje op de economie.

Deze week is alles veranderd. Want de kans op zo’n handelsakkoord is héél veel kleiner geworden.

Lees hier verder
Jack HooglandDeze week is alles veranderd

De Laatste Dag

by Diederik Schmull on 19 november 2019

Sommige Centrale Banken voeren al enige tijd een officieel monetair beleid van Negatieve Rente, wat eigenlijk als tijdelijke noodmaatregel bedoeld was om voornamelijk deflatie buiten de deur te houden of, in het geval van de Zwitserse Nationale Bank (SNB), het vluchtkapitaal richting de Zwitserse Frank te ontmoedigen. De gevolgen van een Negatieve Rente zijn immers, op den duur, catastrofaal voor het financiële systeem. Het is niets anders dan een ‘suikerroes’, wat de laatste dag van banken, verzekeraars en pensioenfondsen naderbij brengt.

De Riksbank, de Zweedse Centrale Bank, begon al in 2015 met dit kleuterexperiment voor de Zweedse Krona (SEK), gekoppeld aan een monetaire kwantitatieve verruiming (QE), om te ontdekken, wat er zou gebeuren. Nieuwsgierige kleuters vinden proefjes toch geweldig? Het was dan ook niet verwonderlijk, dat de Zweedse huizenprijzen in 2015 met 15% stegen, in 2016 met nog eens 9% en in 2017 met 7%. De woningbouw nam in 2015 toe met 31% en met nog eens 27% in 2016. Tegelijkertijd brak de verkoop van auto’s alle records en trok zelfs de inflatie aan tot boven de gewenste 2%. Reken maar, dat de kleuters van de Riksbank enthousiast waren!

Lees hier verder
Diederik SchmullDe Laatste Dag

Andere tijden XXII

by Robert Broncel on 30 oktober 2019

Het is maar goed dat de centrale banken over een digitale “fiat” drukpers met een onbeperkte capaciteit beschikken. Anders zou het grootste deel van onze planeet al flink ontbost zijn geraakt. Gelukkig is dat niet het geval want anders zouden velen er intussen wel wakker van hebben gelegen!

Sinds 17 september j.l. gaat er wekelijks opnieuw voor een kleine $700 miljard in de vorm van permanente leningen “over de toonbank”. Iets dergelijks vond ook plaats ten tijde van de ‘collapse’ in 2008 en volgende jaren oplopend tot biljoenen dollars die elke 2½ jaar werden doorgerold. Overigens zonder enige autorisatie van het Congres of welk instituut dan ook!

Vergeet evenmin dat voor volgend jaar het Amerikaanse militaire budget genietend van dezelfde “drukpersvrijheid” voor een “te verwaarlozen” $718 miljard in de boeken staat.

Lees hier verder
Robert BroncelAndere tijden XXII

Foute metaforen

by Brecht Arnaert on 19 oktober 2019

Het naoorlogse monetaire beleid is simplistisch: komt er een economische crisis, dan doe je als overheid meer uitgaven. Dat zorgt voor werkgelegenheid en consumptie en zo “zwengel” je de “sputterende motor” weer aan. Dat discours gaat nu al 50 jaar mee: er wordt mechanische beeldtaal gebruikt, alsof de economie een machine was.

Dat is niet zo. De economie is een levend organisme, dat net zoals wij soms fris en opgewekt kan zijn, of net vermoeid en verzuurd. Het heeft een hartslag en cycli, organen en uitwerpselen, en het kan zich bezatten, waarna een kater volgt. Terwijl we zelfs in de fysica – die ooit als de “meest exacte der wetenschappen” werd beschouwd – de moderne en dus hopeloos saaie Newtoniaanse concepten al lang achter ons hebben gelaten, is dat geluk de economische wetenschap dus nog niet te beurt gevallen.

Lees hier verder
Brecht ArnaertFoute metaforen

De komende explosie van de dollar

by Brecht Arnaert on 6 oktober 2019

Onlangs was er een crisis in de repo-markt – dat is de markt voor “overnight lending” tussen commerciële banken. Daar kreeg je plots een piek in de prijs van de zogenaamde “repurchase agreements” en de Fed moest 75 miljard aan liquiditeiten injecteren om de markt draaiende te houden. Niets aan de hand? Wel, dat bedrag vandaag is ongeveer hetzelfde als wat men in 2008 moest injecteren om één bank te redden (AIG kreeg toen 85 miljard).

Met andere woorden: de toestand is 10 jaar later beduidend ernstiger geworden. Voor ons als MT’ers niets nieuws, maar voor de meeste investeerders nog steeds een “fait divers” – een nieuwsbericht onder de nieuwsberichten. Hou evenwel steeds in gedachten dat élke nieuwe monetaire injectie (elke bewust aangerichte inflatie dus) een vervorming van de markt-compositie met zich meebrengt: steeds meer middenklasse-bedrijven gaan er van tussenuit.

Lees hier verder
Brecht ArnaertDe komende explosie van de dollar

Andere tijden XXI

by Robert Broncel on 27 september 2019

Prachtig! De rente naar benee, de beurs omhoog en wederom ‘huisjeweltevree’!

Met hun jongste supernova aan verruimingsmaatregelen lopen zowel de Fed als de ECB weer min of meer in tandem, zonder dat “de rommel” van 2008 effectief is aangepakt. Met als enige “positieve” resultaat dat we (nog) in een époque van schijnrust, schijnstabiliteit en schijnwelvaart leven.

Gelukkig zijn er ook centrale bankiers w.o. die van Duitsland en Nederland die tenminste opnieuw stelling tegen Draghi’s totaal failliete beleid hebben genomen. Zij vormen evenwel een minderheid (met Frankrijk, Oostenrijk en enkele) binnen de board van de ECB. Zij laakten Draghi’s laatste “Algemene Maatregel van Bestuur” ten faveure van de zwakke eurobroeders. Draghi stapt er binnenkort uit en laat zijn opvolgster Christine Lagarde met z’n erfenis achter. Intussen wanen politici zich in weelde om “leuke dingen” voor de mensen te doen, want geld lenen kost in “sprookjesland” nagenoeg helemaal geen geld meer!

Lees hier verder
Robert BroncelAndere tijden XXI

Andere Tijden XX

by Robert Broncel on 9 september 2019

Op weg naar de ‘roaring twenties’ anno 21e eeuw beginnen de centrale bankiers na ruim tien jaar met tegenzin in te zien aldoor aan een “dood paard” te hebben getrokken. Of: ze wisten het wel maar meenden hiermee tenminste uitstel van executie te kunnen bewerkstelligen. ‘Extend and pretend’! Dat is inderdaad gelukt, zij het tegen een bijzonder hoge prijs nu de schuld sinds 2008 mondiaal met een factor drie is opgelopen! Wie draait hiervoor op?

Betekent dit dat een (eventueel) voortschrijdend inzicht ook tot een ander beleid gaat leiden? Daar lijkt het in ieder geval niet op nu juist opnieuw wordt geopteerd (onder druk van Trump) voor nog lagere rentes. Ook Draghi en opvolgster Lagarde denken die kant uit. Dat gaat wederom ten koste van de spaarders en pensioenfondsen maar ook de banken komen steeds meer in het nauw, terwijl de risicoperceptie meedaalt! Dit alles is bij de centrale bankiers maar al te bekend maar niets doen dan wel de rente juist hoger bijstellen leidt vrijwel direct tot deflatie en stagnering van de economie. Andere “smaken” dan de handdoek in de ring gooien, zijn er niet. Behalve kiezen voor een ‘reset’ maar dat gaat met gevoelige woelingen in alle toonaarden gepaard die men liever uit de voeten blijft gaan.

Lees hier verder
Robert BroncelAndere Tijden XX