Columns & Artikelen

Tussentijdse monetaire barometerstand

by Robert Broncel on 15/01/2022

Belangwekkende tussentijdse monetaire barometerstand

De scheuren in de monetaire broek van de centrale bankiers worden nu steeds zichtbaarder! De vraag is zo langzamerhand gewettigd wanneer hun onderbroek zichtbaar wordt, om van de rest nog maar even te zwijgen.

Er hebben zich in het recente verleden (2019) al eerder spanningen voorgedaan op de zgn. interbancaire repomarkt, waarop handelsbanken onderling een leningrelatie in ultra kortlopende leningen aangaan. Deze spanningen kwamen niet uit de lucht vallen maar waren terug te voeren op het wantrouwen in de afwikkeling (terugbetaling) daarvan. Dat euvel begint zich thans wederom nog sterker af te tekenen en kan de directe prelude tot de implosie van het mondiale monetaire systeem inluiden. Wat is er aan de hand?

Wel, in de eerste plaats blijkt volgens insider Alasdair Macleod van GoldMoney dat aan Europese banken sinds kort in New York kredietrestricties worden opgelegd gegeven de weerstand die bij Amerikaanse banken is ontstaan sinds deze naar het schijnt niet langer bereid zijn om nog langer Europese leningen of back up daarvan te accepteren. Dat moet welhaast te maken hebben met de onaantrekkelijke condities. Hoe komt dat? Wel, zo lang de ECB “weigert” de rente te verhogen, dreigt het speelveld uiteen te vallen. Immers, de ECB zit gebakken aan de lage rente om de zgn. knoflooklanden zoals Griekenland, Italië, Spanje en Portugal “bij de EU les” te houden. De ECB koopt nog steeds hun laagrentende leningen op, terwijl de rest van Europa reeds tandenknarsend toekijkt, waarbij het toch om de instandhouding van de euro gaat. Dit was nog denkbaar bij een geringe inflatie, maar nu deze thans op ruim 6% in Europa en dik 7% in de V.S. is uitgekomen (de laatste gebaseerd op de uitslagen van het U.S. Bureau of Labor Statistics), zonder dat tot dusver de rente is verhoogd!

Zoals intussen bekend is, kan de rente niet noemenswaard omhoog, omdat daarmee de uitstaande schuld nog sneller zou gaan groeien. Er is zowel in Europa als in de V.S. veel te weinig inverdienvermogen beschikbaar om de rente te kunnen financieren die dan “gemakshalve” bij de staatsschuld opgeteld wordt. Ergo, de repospanningen zijn terug te voeren tot het centrale bankenbeleid. Het Duitse scenario van precies een eeuw geleden wordt daarmee meer dan “een déjà vu” of een pure realiteit! Ook destijds was de Reichsbank niet meer bij machte om de schuld te saneren en begon er in die tijd “rustig” op los te drukken, zij het niet zo snel als het thans digitaal gaat. Immers, inflatie is niets anders dan pure schuldverdamping.

Wanneer de inflatie oprukt zonder dat deze middels één of meerdere renteverhogingen kan worden bedwongen, is het scenario reëel geworden dat deze ontwikkeling in een self fullfiling prophesy eindigt. We bevinden ons thans met grote snelheid op een hoogste inflatie-stand sinds 1975! Een 7% inflatie impliceert niets anders dan 7% koopkrachtverlies. Alleen wordt dat er niet bij verteld! Een dusdanig koopkrachtverlies kan niet zonder repercussies blijven en moet zich manifesteren in loonsverhogingen, waarmee de alom verfoeide loon/prijsspiraal onontkoombaar in zicht komt.

Het wordt zaak thans vooral de rentemarkt te blijven volgen en dan in de eerste plaats die van de Treasuries in New York. Middels de zgn. yield curve control heeft de Fed de rente tot dusver nog redelijk onder controle weten te houden. Maar als hier de spanning breekt dan is de beer los! Als het vertrouwen op de Amerikaanse obligatiemarkt afneemt, vertaalt zich dat in lagere obligatiekoersen en in tandem hiermee hogere yields. Dat is logisch om het gat tussen in- en verkoop (lees verlies) van obli’s niet nog groter te laten worden. Bij een inflatie van 7% en een opbrengst van 1,711% ontstaat er een contant verlies van 5,289% of 8,789% op basis van de laatste inflatiestand bij Shadowstats ad 10,5%. Het grootste verschil ooit!!

Hoe langer de looptijd hoe meer yield (opbrengst) er wordt verwacht. In ogenschouw nemend dat de bond market heden ten dage totaal $14,4 biljoen groot is, de hypotheekmarkt $9,2 biljoen, de corporate bonds $8,8 biljoen en de Municipals $3,8 biljoen of een totale rentemarkt van $36,2 biljoen (12 nullen!) dan blijkt de huidige beurswaarde van de 500 grootste bedrijven in de V.S. van ruim $53 biljoen hiertegen niet opgewassen te zijn. Afgezien van het feit dat de beurswaarde uit hoofde van de 0-rentebeleid zwaar overtild is. Terwijl tegelijkertijd het edelmetaal als gevolg van bijna dagelijkse manipulaties vele factoren “ondertild” is. Kortom, als gevolg van de “subversieve” centrale bankactiviteiten zijn de verhoudingen zwaar op ‘tilt’ geslagen, die quid suus reliquit uitsluitend via een nieuwe “reset” gecorrigeerd c.q. afgedwongen kunnen/zullen worden.

Zodra “dit euvel” in marktkringen (die hierop niet reikhalzend uitzien) voldoende wordt onderkend, is het gedaan met dit buitengewoon gekunstelde monetaire knutselwerk. Let derhalve bij voorkeur dagelijks op de boven getoonde rentestand van zaken!

Robert Broncel  Copyright, 14 januari 2022 www.info@robertbroncel.com

Edelmetaal kopen? Zie deze ‘etalage

 

Disclaimer bij columns artikelen, vraaggesprekken en advertorials op Edelmetaal-Info.nl: auteur(s) schrijft op eigen verantwoordelijkheid. De mening van de auteur(s) hoeft niet over een te komen met de mening van andere auteurs of de redactie van Edelmetaal-Info. De auteur kan posities of belangen hebben in genoemde zaken.

De informatie op deze website is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen, maar als startpunt voor je eigen onderzoek.

Zie verder de algemene disclaimer van Edelmetaal-Info

 

 

 

 

 

Robert BroncelTussentijdse monetaire barometerstand